Mutluluk nerede? Çok zengin olunca mı mutlu olacağız, çok paramız olunca her şeyi alınca mı? Bunların bir sonu var mı, almak ve tüketmek bizi mutlu edecek mi?
Benim bir hayat felsefem var; insan elindekilerle mutlu olur mu? Her şeye sahip olanlar mutlu mu? Bir elbiseyi, bir arabanın reklamını yapıp kendinden konuşulmasını sağlayanlar çok mu mükemmel? Bence sadece sanal dünyada kendilerini avutuyorlar.
Olabilir, ben elimdekilerle mutlu olabilirim. Ben kimseye özenmedim. Çünkü başkalarına özenerek geçireceğim bir ömrüm yok. Zaman benim en değerli hazinem ne yapabilirim, daha faydalı nasıl yaşayabilirim düşüncesi ile zamanımı en etkin şekilde değerlendirmek istiyorum.
Hayatımda anlam katan insanlar her zaman olacaktır. Kötü günümde benim yanımda olan, benimle mutlu olan insanları bir ömür boyunca unutmayacağım. Günümüzde bir toksik insan kelimesi sizi aşağıya çeken, sizi sevmeyen, sizi meşgul eden insanları hayatınızdan çıkarın. İnanın daha mutlu olursunuz.
Dünyanın güzelliklerine bakın.. Batan bir akşam güneşi, yağan bir yağmur sesi, bazen bir melodi, sevdiğiniz bir şehir sizi alıp götürsün istediğiniz yere. İnanın kendinizdeki değişime inanmayacaksınız.
Yorgunluklarım, üzüntülerim, dibi görüşlerim olmuştur.. Çoğu zaman isyan da ettim. Ben niye bunları yaşadım diye, sonra düşündüm niye yaşadım? Sorgulamayı öğrendim. Her sorgulamada hayat bakış açım değişti. En çok kendimi sevmeyi öğrendim. Üstada sormuşlar “Üzülünce gözyaşını kim silsin” diye, demiş “Kendin sil o zaman. Niye ağladığını unutmaz, sildiğin için içindeki gücü keşfedebilirsin”
Yıllar geçiyor belki aynadaki yüzümüz değişiyor, ruhum değişmiyor. Özgür, heyecanlı ve mutlu her şeye rağmen sevgi kapınıza misafir olsun.
