Kışın en esaslı çocuğu, 1 Ocak’a kaldırıyorum kadehimi. Hoş geldin 2022. Mutlu yıllar…
Çünkü artık; geçmez dediğin her şeyin geçtiğini, bitmez dediğin her şeyin bittiğini, olmaz dediğin her şeyin olduğunu, yapmaz dediğin herkesin yaptığını gördüğüne göre Cam’ların kırılma vaktinin geldiğini anlamışsındır.
Acelem yok benim artık biliyorsun.
Ağırdan alıyorum.
Bir gün dünyada dayanmaya değecek tek şeyin “var olabilmek” olduğunu öğreteceğim kendime.
Öğretirken, her seferinde fazlaca yorulacağımı biliyorum. Anlamları anlatmaktan dolayı; özetle artık yetineceğimi, özetler de birbirini özetlemeye başlayınca daha kısa cümleler seçeceğimin farkındayım. Git gide kestirme cümleler kurmaya başlayacağım kendime. En sonunda tamamen sustuğum anda, tekrar bambaşka şeyler anlatmaya başlayacağım.
Bu yeni yılda, tersinden başlayacağım her şeyin.
Mesela; başkalarına teşekkür etmeyi bırakacağım bu sene. Ondan geri sayarken herkes, ben elimde sıcak mis gibi çayım, yüzümde sessiz gülümseme ile kırılmış Cam’larımdan bakacağım.
Kimsenin yarım ve eksik sevgisine kendimi muhtaç etmediğim için,
Yüreğime uymayana uymadığım için,
Beni ben yapan zevklerimi kabul edemeyenleri hayatımdan sessizce uğurladığım için,
Sıkıntılı zamanlarımda yanımda olmayanları hala selamlayabildiğim için,
Aksini yapmamı söylemiş olsalar da beni mutlu eden ne varsa peşine düşmeye devam ettiğim için,
En büyük şefkati kendime gösterdiğim için,
Hayatımda oluşan boşlukları kendi kendime doldurabildiğim için,
Tüm hayallerimi başka birilerinin vicdanına, tercihine bırakmadığım için kocaman “teşekkür” edeceğim kendime.
Herkes kendine yakışanı yapar değil mi 2022? O zaman sen de yakışanı ile gel…
Sağlıkla…
Kendinize teşekkür edebileceğiniz güzellikte bir yeni yıl dilerim herkese…
