Elazığ’da Fatih ve Şenay Dost çiftinin açtığı atölyede bir araya gelen ev kadınları, kurslar sayesinde hem aile ekonomilerine katkıda bulunuyor hem de hastalıklarını unutup sosyalleşiyor.
Fatih ve Şenay Dost çifti, 10 yıl önce kurdukları atölye ile çok sayıda kursiyeri usta öğretici olarak yetiştirdi. Çift, son olarak çeşitli hastalıklara sahip ev kadınlarını bir araya getirerek, el sanatları kursu vermeye başladı. 2 ay önce başlayan kursta ahşap, seramik, polyester ve rölyef alanlarında eğitim gören 30 kursiyer, hem aile ekonomilerine katkıda bulunuyor hem de hastalıklarını unutup sosyalleşiyor.
Kursa geldikten sonra usta öğretici olduğunu belirten Adile Kaya “12 tane öğrencim var. Çalışmalarımıza ahşap, seramik, polyester ve rölyef olarak devam ediyoruz. Ev hanımlarımız ürünlerini tamamlayıp, ev ekonomisine katkıda bulunuyor. Öğrencilerimizden psikolojik durumlarından dolayı hobi olarak çalışmalarını yapanlar da var. Onlara da çok iyi geliyor” dedi.
‘ACILARIMI UNUTUYORUM’
Kursiyerlerden Aycan Temiz, iktisat mezunu olmasına rağmen el sanatlarını çok sevdiğini belirterek “Beni bir abla gibi karşılıyorlar. Burada bütün acılarımı unutuyorum. Bir öğretmen kardeş kaybettim, acısına dayanamıyordum. Buraya gelip, acımı dindirdim” diye konuştu.
Kursiyerlerden Kıymet Polat ise “Üç çocuğum yurt dışında. Psikolojik olarak iyi değildim. Bir gün geçerken burayı gördüm. Buraya geldim, ortamı görüp kafa dağıttım. Bana iyi geldi. Benim gibi evde oturan kadınlara burayı tavsiye ediyorum” ifadelerini kullandı.
‘ŞİDDET GÖREN KURSİYERLERİMİZ DE VAR’
Atölye sorumlusu Fatih Dost, eşi ile birlikte mahalle kadınlarına hobi atölyesi açmaya karar verdiklerini belirterek şunları söyledi:
“Çoğunlukla hasta olan bayan arkadaşlarımız var, onlara yardımcı olmak amacıyla buradayız. Kanser hastası, beyin ve sinir hastası olan, farklı hastalıkları olan, psikolojisi bozuk olan arkadaşlarımız var. Bunun yanı sıra kaynanasından, kocasından, çocuğundan şiddet gören arkadaşlarımız var. Bunların burada hobi amaçlı boyayla, ahşapla, seramikle, polyesterle buluşturduk. Bu arkadaşlarımızın burada düşüp kalkması, hastalanması, bazen ilaç yetiştirmemiz dahil olmak üzere çok şey gördük. Aslında arkadaşlarımızın bir hedefleri var; biz de hoca olabilir miyiz? Tabii ki de olabilirler. Onlara ümidi, sevgiyi ve muhabbeti aşıladık. Gerçekten çok güzel çalışmalar yapıyorlar. Hasta olan kadınlarımıza, ablalarımıza inşallah usta öğretici belgeleri verilecek, kendi arkadaşlarına örnek olacaklar.”
