Merhaba Sevgili Okurlarım.. Bugün sizlere güvenmekten bahsetmek istiyorum… Konumuz : Güven duygusu.
Bizler kimi zaman birilerine güvenmek isteriz. Kimi zaman ağlamak, istediğimizde başımızı koyacak bir yer, mutlu olduğumuzda bu hissi birilerine anlatmak, sorunlarımız olduğunda ise birilerinden destek almak..
Siz siz olun kime güveneceğinize dikkat edin.. Benden sizlere bir tavsiye. Kimi zamanlar ‘yok yapmaz ‘ ondan öyle bişey beklemem ben ya’ o benim için kıymetli ve bende onun için kıymetliyim diye DÜŞÜNMEYİN.. Bunu büyük yazdım. Çünkü aklınızda bulunsun. İnsanlar nankördür. Bunu da yazın aklınızın bir köşesine. Bizim geçmişimiz var bizim birlikte yediğimiz yemekler var biz kaç kere kahve içtik bana yapmaz DEMEYİN.. Çünkü tam da onlar yapıyor.
Yapmaz dediklerimizi hayatınızda olacak eş, dost, arkadaş.. bir kez değil, bir kaç kez düşünün acaba bunları yapar mı? Çünkü insan bir kez yaşadı mı? Düşünmeye başlar bir çok şeyi.. bir daha kanmamak için.. sizler kıymetlisiniz ve sizden başka kimse kıymetli değil. Unutmayın.! Öyle nankörleşilmiş bir zamandayız ki, söylenecek çok şey var. Kimi zaman söylemek istediklerimiz olur, ama o yaptıkları nankörlüğe rağmen yutarız.
Susmak kimi zaman en iyisidir. Ve o an yapılacak tek şey SİLİP ATMAKTIR.. Herkese dost , kardeş diye yaslanmayın sevgili okurlarım. Onlara yaslanmak yerine duvara yaslanın ya da bir ağaca. En azından arkanızdan işler çevirmez oldukları yerde kalırlar. . Tamam duvar soğuktur hasta eder sizi ama bir dostun sırtınıza sapladığı bıçaktan daha çok acıtmaz canınızı..
