Gündemimizde ekonominin yanı sıra mezuniyet törenleri var bu sıralar. Hayretle izliyorum bir düğün havasında geçen mezuniyet partilerini. Kepler havada uçuşuyor. Ben buna mümkünse kep at-ma kardeşim diyorum.
Yahu kep atmanın bir espirisi vardı. Böyle sıradan bir şey değildi kep atmak. Üniversitede atılırdı bir anlamı olurdu. Değerliydi, heyecanlıydı, özeldi. Anaokulundan kep atmaya başlayan bir birey üniversiteyi bitirdiğinde kep atacağı için heyecan duyar mi sizce? Anaokulu ,ilkokul, ortaokul, lise bütün dönemleri kep atarak geçirmiş zaten. Bu kadar sıradan olmamalıydı bence. İlla bir şey atılacaksa bence balon atsalardı gökyüzüne anaokulu çocukları. Kalem atsalardı ilkokul öğrencileri. Daha sevimli olmaz mıydı ?
Kepi de üniversite bitince atsalardı. Bir de hediyesi var tabi. Bütün mezuniyet törenlerinde hediye alıyorlar bir de hem de öyle ucuz şeyler değil. Keşke çocukluktan beri sadece sevginizi verseydiniz hediye olarak , takdir etseydiniz . Kep attı diye değil. Madem bir şey alacaksınız onu her koşulda sevdiğiniz için alsaydınız hediyenizi.
Gerçekten üzülüyorum bu olanlara. Bu kadar basitleştirdiğimiz için. Eğer yetkim olsaydı kesinlikle kep atmayı kaldırırdım. Başlardım on dokuz sekiz diye geriye saymaya balon attırırdım gökyüzüne , mektup uçurturdum yıldızlara… Rengarenk yapardım gökyüzünü. Bakın çocuklar özgün olun , herkes gibi olmayın derdim.
Doyumsuz ,mutsuz çocuklar yetişiyor haberiniz yok. Küçük şeylerle mutlu olamıyorlar artık. Bir şeyin kıymetini anlamıyorlar, bilmiyorlar. Keşke kep atma törenleri bizim zamanımızdaki gibi özel ,değerli kalsaydı. Keşke bilselerdi her zaman atılmayacağını.
Bu yüzden ben buna mümkünse kep at-ma kardeşim, arkadaşım diyorum.
Herkese iyi haftalar.
