Kayseri’nin Yeşilhisar ilçesi Kuşçu Mahallesi’ndeki yufka ekmeği geleneği, kış aylarının yaklaşmasıyla imece usulü gerçekleştiriliyor. Kadınlar, her yıl aynı dönemde bir araya gelip, kışlık ekmeklerini imece usülü hazırlıyor.
Yeşilhisar Kuşçu Mahallesi’nde geleneksel olarak sürdürülen yufka ekmeği yapımı için, gece saatlerinde yoğrulan hamur sabaha kadar dinlenmeye bırakılıyor. Sabahın erken saatlerinde bir araya gelen kadınlar, dinlenen hamuru küçük bezelere ayırıp oklavayla ince şekilde açıyor. Açılan hamurlar, odun ateşiyle ısıtılan tandırın üzerine serilip pişmeye bırakılıyor. Hazırlanan yufka ekmekleri, kış boyunca yenmek üzere evlerde muhafaza ediliyor.
‘DOĞAL EKMEK YİYORUZ’
Yufka ekmeğinin yapılış aşamalarını anlatan 2 çocuk annesi Gülhan Öztürk (46), “Komşularla toplandık, imece usulü yufka yapıyoruz. Kendi tarlamıza ekip hasat ettiğimiz buğdayları değirmende öğütüyoruz. Her şey organik. Kendi arpa unumuzu da öğütüp yufkayı onunla açıyoruz. Komşularla yardımlaşıyoruz. Tarlamızdan topladığımız odun ve talaşla tandırımızı yakıyoruz. Hep beraber her gün bir komşunun ekmeğini yapıyoruz. Yufkamızı kendi unumuzla hazırlayıp doğal ekmek yiyoruz. Hazır, mayalı ekmek almıyoruz. Artık hastalıklar çoğaldı, insanlar kilo alıyor. Gençlerimiz hep hazır ekmek yiyor, organik beslenmiyorlar. Herkes ekmeğini kendi yaparsa daha iyi olur. Gençlerimiz hazıra alışmasın, kendileri yapsınlar” dedi.
‘KÖYDE HAYAT VAR’
Köyde her şeyi organik hazırladıklarını vurgulayan Öztürk, “Kendi arazimiz ve elma bahçemiz var. Fasulye ekiyoruz, elmamızı topluyoruz. Kabak çekirdeği ekiyoruz, ay çekirdeğimizi kurutuyoruz. Hepsini kendimiz yapıyor ve tamamen doğal yaşıyoruz. Köyde hayat var. Pekmezimizi, üzümümüzü, yufkamızı kendimiz hazırlıyoruz. Yapmak zor olsa da kadınlar çok yorulsa da köyde hayat var” diye konuştu.
Kuşçu Mahallesi Muhtarı Feridun Öztürk (57) ise “Ekim ayında köyümüzde yufka yapılır. Kadınlar sabah saat 4’te kalkıp hamur yoğururlar, sabaha karşı başlayıp saat 13.00’e kadar yufka yaparlar. Tandırı önceden hazırlar, sacını getirirler. Kendi yetiştirdiğimiz buğdayı değirmende öğütüp un yaparız, yufkayı da ondan hazırlarız. Bahara kadar da tüketiriz. Köyde herkes kendi yetiştirdiği ile yetiniyor; kendimiz üretiyor, kendimiz yiyoruz. Eşe dosta da gönderiyoruz. Kendin yetiştirmezsen olmuyor” dedi.
