Ben hayatın içinde bir hayat ağacıyım, sadece sevgi istiyorum yeşil vatanım yanma umarım doğacak her günde küçük ümitlerin sevgiye dönüştüğü bir dünya görebiliriz.
Dünyanın başına gelmiş en büyük felaket bence insandır. Her şey onun için yaratılmıştır.
Sonsuz nimetlerle donatılmış dünya yıllar içinde savaşlar ekonomik krizler büyük badireler atlatmıştır. Milletlere ayrılmış ülkeler kurulmuştur. Sanayi ve teknoloji gelişmiştir ama kötülük hiç bitmemiştir. Eskiden yapılan silahlı savaşların yerini artık akıl oyunları almıştır.
Sevgisizlik en büyük hastalık olmuştur. Kardeşin kardeşe düştüğü adaletin arandığı bir dünyada daha ne olabilir diye düşünüyorum. Ömür bir tren bir gün son durağa geleceğiz yaşadıklarımız hayat hikayemiz olacak hayatımıza girmiş bazı kişiler hiç unutulmayacak değerli olacaklar bazıları bencil ölümü bile düşünmeden kısa günün karını hesaplayan kalplerinde sevgiden eser almayan çıkarcı kişiler olacak.
Belki bizi çok üzmüş olacaklar belki hatalarımızın kaynağı olacaklar. Böyle bir dünyada kendimizi bir ağaca benzetiyorum toprağa tutunmuş kopmamak için mücadele ediyoruz. Dallarımızı kurutuyorlar güneş artık eskisi gibi doğmuyor. Rüzgar artık ılık ılık esmiyor yağmur bile eskisi gibi yağmıyor. Mayası kötülük olan insanlar planlarından vazgeçemiyor hayatımızı yakıyorlar hayvanları toprağı köreltiyorlar tarih boyunca yaşanacak olan iyi ve kötü savaşı her dönemde her tarihte karşımıza çıkıyor.
Gelecek nesillerin hayatını çalıyoruz oksijenini tüketiyor çevreyi kirletiyoruz. Topraktan gelip toprağa dönecek olan ey insan yaratıldığını unutma. Dünyaya geliş amacın nedir diye kendini sorgula son hızla uçuruma doğru arabanı sürme. Toprağa ekilmiş bir tohum gibi yeniden doğmak istiyorum yanlışı hatayı tanımadan tertemiz bir dünyada büyümek istiyorum dallarım çıksın çiçek açsın meyvelerim olsun ben hayatın içinde bir ağacım sadece sevgi istiyorum yeşil vatanım yanma umarım doğacak her günde küçük ümitlerin sevgiye dönüştüğü bir dünya görebiliriz.
