Yazar ve şair ünlü hocam Cezmi Ersöz’ün 2003 yılında kaleme aldığı güzel bir kitap.
Kitabın içeriği ayrı bir konu ama; bu başlık gerçekten düşündürücü ve derin bana göre.
İnsan doğası gereği sürekli bir hayal kurma ve bu hayalin peşinden gitme eğilimindedir.
Bunu yaparken hayalinin mantıklı yada mantıksız, iyi yada kötü, zararlı yada zararsız, ulaşılır ulaşılmaz olduğuna bakmaz. Yaşamı boyunca bunların içinde en çok istediği zirveye oturur. Bu artık onun için hayal değil hedef olmuştur. Çalışması ve hayatını şekillendirmesi onun üzerinedir.
Bunun yanında hayalleri olmayan yada basit hayalleri olan insanlar için bazılarının bu hayalleri saçma ve gereksiz gelebilir.
Çünkü bu insanlar için karşıdaki insanların hayali; zaman, para, emek kaybıdır kendi doğrularını sürekli dile getirerek manüpülatif bir yöntemle kendi basit hayallerini daha değerli göstermeye çalışırlar. Yalnız gözden kaçırılan bir şey var ki hayali olan insanlar planı olan, onun için çalışan çabalayan insanlardır ve bu çabayı gösterirken başka çocuklar akranlarıyla sokakta oynarken onlar evde ders çalışır, ergenlikte yaşıtları dersleri boşlayıp kafelerde zaman geçirirken onlar dershanededir, üniversitede yaşıtları gençler dört yıllık fakülteleri 5 yıla tamamlarken onlar yine yurt odalarında hayallerine ulaşacakları zamanın gelmesi için emek verirler.
Peki bu kadar çabadan sonra artık hayallerinin peşinden koşmayı hak eden kimlerdir? durulması gereken kimler???
Sığ hayalleri olan insanlar yol açında hayalleri olanlar için yaş, zaman, mekan değil hayalleri yaşama vaktidir.
Saygılarımla….
