Güzel şeyler umut etmek güzel değil mi? Yalnızca bir gece. Belki de bu gece. Ölmeye yatmadan, Sabah yaşamaya kalksam.
İçimden gelen umutlu seslere, Yalancı Pollyannalarmış gibi, Davranmak istemiyorum. En azından bi kaç dörtlük, İnanmak istiyorum sözlerine. Şafaktan önceki karanlığa; Saplayıp ruhumu, korkumu ve enerjimi. Güneş doğduğunda kimsesiz kalmak, Halsiz ve yorgun kalmak istemiyorum. Yarınlar olduğunda, Bu fırtınadan çıktığımızda belki. Unutmak istemiyorum. Nasıl çıktığımızı, nasıl girdiğimizi. Belki hiç gerçek olmayacak hayaller. Biraz sarhoş mutsuzluktan. Biraz aşık gibi hayata. Ama gerçek olmasa bile, Umut etmek güzel değil mi? Yalnızca bir gece. Belki de bu gece. Ölmeye yatmadan, Sabah yaşamaya kalksam. Ben yalnız kalmayı dilememiştim. Huzurlu bir tek başınalığa dua ederken, Çaresiz bir yalnızlığa saplandım. İlk eli sımsıkı tutarım, bırakmadan. Ama hala yok değil inancım. Hala içimden fısıltılar halinde, Seviyor yoldaki kediyi. Betondan çıkmış papatyadaki, Umudu gösteriyor bana. Dinlemek istiyorum. Yıllar önce kaybettiğim şarkımı bulmuş gibi.
