Bugünlerde teknik direktör olan Azize Ay’ın en büyük hayalini gerçekleştirme yolculuğunu kendisinden dinledik…
Bir kadın olarak Güneydoğu’da, dahası ülkemizde var olmak ve ayakta durmak bu kadar güçken bu günlerde teknik direktör olan Azize Ay, 48 yaşında hayallerine kavuştu.
Bu bölgede nasıl futbola ilginiz başladı?
6 yaşından bugüne futbola özlem duyuyordum futbolcu babanın bir kızıydım. 3 aylıkken babam vefat etti ve bizler köye gittik. Aklımın erdiği yaşlara geldiğimde amcam babamın futbolcu olduğunu söyleyerek babamın lisansını bana verdi ve ben küçüklüğümden bugüne hep o lisans eşliğinde top peşinde koştum. İlkokulda köyde okudum nefesim futbolla alıp veriyordum hiçbir zaman diğer kız çocukları gibi hayallerim olmadı. Bebeklerle oynamadım ninniler söylemedim tek derdim toptu topla uyuyup topla uyanıyordum. Bu da bilirsiniz ya bizim toplumumuzda erkek çocuklarının ve kız çocuklarının ilgi alanları daha küçüklükten belirlenir. Bulunduğum köyde kötü karşılanıyordu kız çocuğu top peşinde koşar mı kız çocuğu top oynar mı deniliyordu ama kimse bilmiyordu ki benim hayatım toptu.
Futbol ve top hayalim sayesinde 40 yaşıma kadar hiç evlenmedim aileme de çevreme de direndim ailem hiçbir zaman futbolcu olmama ve top peşinde koşmama izin vermedi. 40 yaşında evlilik yapmamın en büyük sebebi de eşimin çok anlayışlı bir insan olmasıydı çevremdeki insanların aksine bana her zaman destek veriyordu. Düğünüme elimde mavi sarı çiçekle ve Fenerbahçe marşı ile girdik. Hayatımda ilk kez kendimi dışarı atıp çalışmak istedim.
“Bir spikerle tanıştım hayatım değişti”
Özel sektörde aşçılık yaptım. Aşçılık yaptığım dönemde bir spiker ile tanıştım orada futbolu çok sevdiğimi söyledim. Futbol sevgim o kadar ağır basıyordu ki aşçılık yaparken dahi televizyonda futbol seyrediyordum. Tanıştığım spiker bir gün bana gelip çay içmek istediklerini söylediler ve evime gelip çay içtiler o sırada benden top sektirmemi istediler. Top sektirdim ve sabah işe gittiğimde çıkışta tüm gazete ve televizyonlarda kendimi gördüm. Basında yer almamın ardından Diyarbakırspor Başkanı evime bir çiçek ve çikolatayla geldi. Diyarbakırspor’da beni oynatmak istediklerini, lisansımı çıkartmak istediklerini söylediler ve bir süre sonra ben Diyarbakırspor’da futbola başladım.
En büyük hayalim için ilk adımı atmıştım. O gün ben başladığımda takımda 9 kadın futbolcu vardı. Sonradan bu sayıyı benden aldıkları güçle 43 kişiye çıkarttık. Diyarbakirspor’da 2 yıl oynadıktan sonra Ergani makam spora transfer olduM. 2 yıl Makamsporda oynadım sonra 1 ligde mücadele eden Amed kadın spora transfer oldum. Hayallerimden biri de antrenörlük belgesi almaktı ancak burada da bir engelle karşılaştım antrenörlük belgesi almak için ortaokul ve liseyi bitirmiş olmam gerekiyordu. Hayalime giden bu yolda ben bu engeli de açtım açıktan ortaokulu bitirdim. Daha sonra liseyi bitirdim, şimdi lisans belgem var. Lisans belgemi de aldıktan sonra kadın futbol takımını kurdum.
Şu an Diyarbakır Büyükşehir Kadın Futbolu’nu kurarak teknik direktörlüğümü yapmaktayım. Üçüncü Lig’den başladık. İlk maçımız da çok heyecanlıydı. İlk maçta 9-0 yenerek yolumuza devam ettik şu an yenilgisiz lideriz.
Hayallerinizi yaparken zaman zaman korktuğunuz oldu mu?
Hayallerimi yaparken zaman zaman zorlandığım noktalar tabii ki oldu. Çocukken köyde top oynarken karşılaştığım zorluklar gerçek bir futbolcu olmak istediğimde mesleğimize konulan cinsiyetçi ayrımlar, lisans belgesi istediğimde eğitimin yetersiz olmazsI tabii ki karşılaştığım zorluklardı ancak bu zorlukları aşarken kendimde bulduğum en büyük güç kendimi bir futbolcu olarak hayal etmekte. Bu yüzden bu yolda hiçbir şeyden korkmadım ve 48 yaşında da olsam hayallerime kavuştum.
Kadın ve erkek olmanın futbolda farkı var mıdır?
Kadın ve erkek olmanın hiçbir meslekte farkı olmadığı gibi bizim mesleğimizde de herhangi bir farkı yoktur. Kadın olup çok iyi futbolcu olanlar da var erkek olup çok iyi futbolcu olanlar da var. Önemli olan bir şeye inanıp bu doğrultuda çalışmaktır. Hiçbir zaman hayallerden vazgeçmemektir. 48 yaşında futbolcu olma yolunda hayallerimi başlattım. Şu anda 56 yaşındayım ve ortaokul ve liseyi dışarıdan okudum, lisans belgemi aldım, takımımı kurdum.. Şu an hiç mağlubiyet almadan tüm hayallerimi yapma yolunda ilerliyorum. BESYO okuyorum ve sahalarda daha da çok yer alacağım.
Bölgemizde hayal kuran kızlara söylemek istedikleriniz var mı?
Hayal kurmaktan hiç vazgeçmesinler. Ben küçükken kurduğum hayalleri şu anda yaşıyorum. En iyi şekilde eğitimlerini alsınla,r kurdukları hayallere inansınlar ve hayalleri için de gerekiyorsa onu yapsınlar. Benim hayallerimi gerçekleştirdiğim gibi onlar da hayallerini gerçekleştirme yolunda emin adımlarla ilerlesinler. Şu an tek bir hayalim kaldı o da Ronaldo ile tanışmak inşallah onu da başaracağım.
