Adana’da eşini kaybettikten sonra 5 yıldır otomobilde yaşayan sürdüren Fethi Yener (85), zor durumda olduğunu belirterek yardım çağrısında bulundu.
Adana’da yaşayan emekli ambulans şoförü Fethi Yener, 50 yıllık eşi Neziha Yener’i kalp hastalığı nedeniyle 2020 yılının başlarında kaybetti. Eşinin vefatının ardından yaşadığı evden ayrılıp memleketi Şanlıurfa’ya dönen Yener, burada akrabalarıyla anlaşamayınca Adana’ya geri geldi. Ancak geçim sıkıntısı nedeniyle kalacak yer bulamayan Yener, otomobilinde yaşamaya başladı. Yıllardır aracında yaşamını sürdüren Fethi Yener, emekli maaşıyla ayakta kalmaya çalıştığını belirterek yaşadığı süreci Demirören Haber Ajansı’na anlattı.
‘EŞİMİ KAYBEDİNCE BUNALIMA GİRDİM’
Eşinin vefatının ardından bunalıma girdiğini aktaran Yener, akrabalarının kendisine sahip çıkmadığını öne sürüp, “Eşimin vefatından sonra bunalıma girdim. ‘Kalkayım, memleketime, Urfa’ya gideyim, akrabalarım belki bana maddi değil ama manevi destek olur’ diye düşündüm. Akrabalarım çok sahiplenir diye düşündüm. Fakat orada da huzur bulamadım. Kimse sahip çıkmadı. O günden beri arabada yaşıyorum” diye konuştu.
‘ARABA BENİM EVİM OLDU’
Emekli maaşıyla geçinemediğini ve bu nedenle yeni bir eve çıkamadığını söyleyen Yener, “Hangi eve baksan en küçüğü 10 bin TL kira. 10 bin TL’yi kiraya versem, dışarıda bir pilav yesem, bir çorba içsem 100 TL. Sabah bir çorba içsem yine 100 TL. Para buna yeter mi? Böyle olunca mecburen bu arabaya mahkûm oldum. Bu araba benim evim oldu. Nereye gidersem bununla gidiyorum. Maaşımın bir bölümü arabanın masraflarına gidiyor, kalanı da yiyeceğime harcıyorum. Böyle idare ediyorum, banyom yok. Evim olmadığı için banyo yapamıyorum. Çamaşırlarımı Urfa’da hayır sahipleri var, birkaç kişi sağ olsun yıkayıp getiriyor” dedi.
‘ÇOCUKLARIM ANNESİNİN CENAZESİNE BİLE GELMEDİ’
Eşinin vefatından önce de çocuklarıyla iletişiminin olmadığını belirten Yener, çocuklarının kendisine sahip çıkmadığını söyledi. Yener, “Çocuklarım var. Bir tanesi Amerika’da, ikisi Japonya’da. Onlar annelerinin vefatından önce gittiler. Annelerinin cenazesine bile gelemediler. Benim arabada yaşadığımı bilmiyorlar. İletişimimiz yok. Ne telefonları var, ne adresleri. Onlar beni bilmiyor, ben onları bilmiyorum. Belki ‘Babamız öldü’ diye düşünüyorlardır” dedi.
Yener, yetkililerden bir huzurevine yerleştirilmesi ve kendisine yardım eli uzatılmasını istedi.
