İnsan dünyaya bir imtihan için gelmiştir. Bunu anlayarak bilmeli, önce nefsini eğitmelidir. Yandaş, taraftar ya da muhalif olmaya gerek yoktur. Doğru yerde, doğrunun yanında olun, yeter.
Ülkemizde bir gruplaşma, çatışma, kutuplaşma hissediyorum. Taraftar olmak zorunda mıyız? Doğruyu gördüğümüzde alkışlarız ama yanlışlığı gördüğümüzde doğruyu söylemek durumundayız. İnsanlık bunu gerektirmez mi? Biz fanatik olmayı seviyoruz. Bunu görmek için bir trafik tartışması bile ölümle sonuçlanabiliyor. Maça gideriz, sahaya yabancı cisim atarız. Yenilsek karşı takımın taraftarını döveriz.
Bayramlarda son güne kalmış trafikte kavga eder, bilet bulmayız. Belediyeleri sürekli suçlarız, belediye önceki yönetimi suçlar. Müdür yardımcısını, o işçisini… Suçu hep birilerine atarız, hiç suçlu yok mudur? Tıklım tıklım otobüse biner, dolu diye şikâyet ederiz. Yer vermeyeni suçlarız. Çöpü yere atar, yerler pis diye şikâyet ederiz. “Lütfen” demeyi bilmez, teşekkür etmez, özür dilemeyiz.
Fırsatçıyız, her olayı ticarete çeviririz. Kolonya, yangın tüpü, kiralık ev… Neye ihtiyaç var ise onun fiyatını yükseltiriz. Paylaşmayı unutmuş, çözümü değil sorunu oluşturur, sürekli şikâyet ederiz. Biz hangi ara bu hale geldik? Suç kimde? Çözüm nerede? Biz fanatik olmak zorunda mıyız? Birilerine taraf olmak durumunda mıyız?
Biz sadece sıradan insanlarız, belli kurallara göre yaşamak durumundayız. Sistemler kurulmuştur. Teknoloji geliştikçe değişim olacaktır ama bu, insanlığı unutmayı gerektirmiyor. Akıllı evler, akıllı arabalar, akıllı telefonlar var ama insan, aklını doğru yerde kullanmayı çoktan bırakmış.
Ben gökkuşağını severim; yanımda kırmızı, mavi, yeşil olmalı. Üzgün olunca siyah olur, içime çekilirim. Bazen gri gibi hissederim. Ben rengârenk biriyim, insanım. Hata yaparım, kavga edebilirim ama kimsenin hakkına girmem, sesimi yükseltmem, empati yapabilirim.
Sevgimi söylerim, dürüstlüğü elden bırakmam. Ben böyle biriyim. Sizin nasıl olduğunuz çoğu zaman beni ilgilendirmez ama olayın içinde haksızlık var ise dahil olduysam durumu belirtirim. Sadece doğru düşündüğümü söylerim, kırmadan dökmeden, insanca… Unutmayınız, insan dünyaya bir imtihan için gelmiştir. Bunu anlayarak bilmeli, önce nefsini eğitmelidir. Yandaş, taraftar ya da muhalif olmaya gerek yoktur. Doğru yerde, doğrunun yanında olun, yeter.
