O ateşi söndürmek için o cehennem sıcağında çalışanlara vefa borcumuz var. Ve sanıyorum bu borcu ödemenin en basit yolu doğa anayı üzmemek ona sahip çıkmak olacak.
Neredeyse 1 haftadır ülkemizin birçok yerinde yangınlar var. İnsanlarımız canhıraş bir şekilde çalışıyor bu yangınları söndürmek için.
Aslında bu üzücü olay bitince sevincimi sizinle paylaşmak istediğim için bu konuda yazmayayım demiştim ama artık bir vefa borcumuz var.
Evet. Bir vefa borcumuz var. O ateşi söndürmek için o cehennem sıcağında çalışanlara yaralansa da yarasını sarıp çalışmaya geri dönenlere vefa borcumuz var. Ve sanıyorum bu borcu ödemenin en basit yolu doğa anayı üzmemek ona sahip çıkmak olacak.
Doğa ana aslında çok bereketlidir, sevecendir, eli yumuşacıktır, sevgi doludur, sırtınızı ona yasladığınızda güvende hissedersiniz. Ama üzdük onu “Yapmayın” dedi dinlemedik, “Siz varken de yokken de ben buradayım buradaydım burada olacağım” dedi anlamadık, “Soluduğunuz oksijeni benim bağrımdaki ağaçlar sağlıyor sakın zarar vermeyin” diye uyardı yine kulak asmadık ve çok büyük bir kısmımızı tenzih ederek söylüyorum zarar verdik ona, bağrındaki ağaçları kestik yaktık, içindeki canlılara kıydık hani Allah’ın yarattığı en üstün varlık biziz ya sanki hakkımız varmış gibi üzdük doğa anayı. Halbuki biraz şöyle aklıselim düşünsek doğanın bize atalarımızdan miras değil evlatlarımızdan emanet olduğunu bir idrak edebilsek her şey o kadar kolay olacak ki.
Doğa ana bağrındaki ormanlar sayesinde bugüne kadar rahat rahat oksijen soluduk. Düşünelim evlatlarımızın da buna hakkı yok mu? Hakkı olduğu konusunda hem fikiriz diyelim. Madem öyle niye bu hakka saygı duymuyoruz? Neden az daha dikkatli olarak bu hakka bizler sahip çıkmıyoruz? Kaldı ki yaşadığımız sürece temiz hava, oksijen solumak evlatlarımızın olduğu kadar bizim de hakkımız. Niye bu hakkımızı korumak adına dikkatli olmuyoruz?
Aslında doğa ananın bizden istediği şey çok basit “Bana sahip çık diyor. Çöpünü bana atma çöp kutusu diye bir icat var onu kullan, ağaçlarıma kıyma yoksa bende nefes alamam sende alamazsın, denizimi kirletme lütfen yoksa nasıl serinleyeceksin sıcak yaz günlerinde?” diyor. Ve bazı vurdumduymazlarımız hâlâ bu sese kulak vermiyor, duymuyor, umursamıyor.
Ben inanıyorum doğa ana bütün cömertliğiyle saracak kuşatacak bizi yine. İntikam nedir bilmez o. Adı üstünde ana. Hangi anne evladına kıyabilmiş ki bugüne kadar o kıysın? Sadece biraz kızar bize “Anne terliği geliyor, şimdi kulağını çekeceğim” der.
Lütfen çok dikkatli olalım ve artık doğa ananın bize değil bizim ona muhtaç olduğumuzun farkına varalım. Soluduğumuz, içimize çekerken ” Ohh be dünya varmış” dediğimiz temiz havayı, oksijeni ona borçluyuz ve bu borcu ödemek için dikkatli olmamız yetecek. İnanın bana hepsi bu. Biraz Dikkat edelim sonra hep birlikte seyredelim doğa ananın cömertliğini, eksiğimizi tamamlamak için çabasını.
Emin olun her şey daha güzel olacak. Çünkü doğasız insan düşünemiyorum. Düşüneyim diyorum yok olmuyor illa ki doğa ananın şefkati lazım bizler için. Sabah kahvaltıda bayıla bayıla yediğimiz o domatesi doğa ana olmasa nasıl yetiştirebiliriz bir düşünelim. Sadece domates mi? Bunun patlıcanı var, biberi var, soğanı var, patatesi var, var da var. Hatta o içtiğimiz, yoğurdunu yaptığımız sütü sağdığımız inek, keçi, koyun bile doğa anadan besleniyor varın gerisini siz düşünün artık.
Doğa ananın önemi ile ilgili üzerine nurlar yağsın Peygamber Efendimiz Hazreti Muhammed’in (sav) “Kıyametin kopacağını bilseniz bile elinizdeki fidanı dikiniz.” hadis-i şerifi var. Hal böyleyken biz neyi tartışıyoruz, neti konuşuyoruz?
Sevgili dostlar ben inanıyorum ki bu süreç bizler için bir aydınlanma olacak ve doğa anaya hak ettiğinden daha fazla değer vereceğiz. Zaten en güzel günler biraz zorluk yaşandıktan sonra gelirmiş.
Gülçin sen bu kadar konuştun bir araba dolusu laf ettin sen ne yapıyorsun diyebilirsiniz? Size şunu söyleyeyim bu satırların sahibinin on taneden fazla dikili ağacı var çeşitli yerlerde. Dışarıda bir şeyler yesem çöpünü çantama koyar en yakın çöp kutusuna atarım, bunun gibi işte. Özen göstermeye çalışıyorum kendi çapımda bunun huzur hiç bir şeyde yok size de tavsiye ederim dostlar
O zaman gelin hep birlikte sevgili doğa anaya bugüne kadar bizim için yaptıklarına, bundan sonra yapacaklarına teşekkür edelim ve bugüne kadar yaptıklarımız için ondan af dileyelim dostlar. Eminim affeder ve sımsıcak sevgisiyle şefkatle sarar yaralarını ve bizleri yeniden. Çünkü analar affedicidir.
Yeniden görüşünceye kadar hoşça kalın , umutla kalın sevgiyle kalın, doğayla kalın
