Mersin’in Gülnar ilçesinde, Duchenne Musküler Distrofi (DMD) kas hastalığı nedeniyle 11 yıldır yatağa ve solunum cihazına bağlı yaşayan Harun Tınas (28), edebiyat aşkıyla hayata tutunuyor.
Sıkı bir Galatasaray taraftarı olan Tınas, 105 şiirinin bulunduğu ‘Sessiz Çığlığım’ isimli bir şiir kitabı ve 244 sayfadan oluşan hayatını anlattığı, ’Ben De Varım’ isimli kitap çıkardı.
İlkokul yıllarında yürümekte zorluk çekmeye başlayan Harun Tınas, ailesi tarafından hastaneye götürüldü. DMD kas hastası olduğu saptanan Tınas’ın kemikleri eğilmeye başladı. 11 yıldır yatağa ve solunum cihazına bağlı yaşamaya devam eden Tınas, yaşadığı zorluklar karşısında hayata küsmedi. Edebiyat aşkıyla hayata tutunan ve şiirler yazan Tınas, 105 şiirinin bulunduğu ‘Sessiz Çığlığım’ isimli bir şiir kitabı ve 244 sayfadan oluşan hayatını anlattığı ‘Ben De Varım’ isimli kitap çıkardı.
‘KOLAY DEĞİLDİ YAŞADIKLARIM’
Çok zor bir hayattan geldiğini anlatan Tınas, “Kolay değildi yaşadıklarım. Hayatımı yazdığım ‘Ben De Varım’ kitabımı yazarken yaşadığım o kadar çok problem vardı ki moralim bozuldu. Çok zor yazdığımı söyleyebilirim. Ailem bu konuda çok yardımcı oldu. Özellikle en büyük yardımcım annem oldu. Babam ve kardeşlerim de yardımcım oldu. Kitabıma beklentimin çok üzerinde iyi tepkiler aldım. İnsanlar hayretle bakıyor. Çünkü ben oturur vaziyette yazı yazamıyorum. Kitabımı bir DMD kas hastası olarak, bilgisayarda, yatar bir pozisyonda, sağ elimin hafif hareket eden baş, işaret ve orta parmaklarıyla mouse ile optik klavyeden yardım alarak yazdım” diye konuştu.
SIKI BİR GALATASARAY TARAFTARI
Sıkı bir Galatasaray taraftarı olan Tınas, “Tuttuğum takım Galatasaray. Aslında bu sene iyi değiliz ama yine de inadına tutuyoruz. Galatasaray’da en çok Muslera’yı seviyorum” dedi.
‘ÖRNEK ALARAK BAŞLADIM’
Eğitim hayatını lise 2’nci sınıfta bırakmak zorunda kaldığını kaydeden Tınaz şunları söyledi:
“Okulu bıraktıktan sonra yazmaya ise benim gibi DMD kas hastası Niyazi Yangın isminde bir arkadaşı örnek alarak başladım. ‘Bende De Varım’ kitabımı yazmaya şöyle karar verdim; insanlar nasıl yazdığımı, nasıl bir hayattan geldiğimi çok merak ediyordu. Bunlara cevap olsun diye yazmaya karar verdim.”
