Zonguldak'ta yaşayan ve 30 yıldır böbrek yetmezliği nedeniyle diyalize bağlı, idrar çıkışı olmadan yaşamını sürdüren Esin Avcı (48), Akdeniz Üniversitesi'nde (Aü) böbrek nakli oldu.
Avcı, "30 yıl sonra hem böbreğime hem de idrarıma kavuştum. Ameliyattan çıktıktan sonra kana kana su içtim, anlatılmaz bir duyguydu" dedi.
Zonguldak'ta yaşayan Esin Avcı, 30 yıl önce konulan böbrek yetmezliği tanısının ardından yaşamını diyalize bağlı sürdürdü. Yıllarca ne istediği kadar su içebilen ne de özgürce seyahat edebilen Avcı, 4 yıl önce başvurduğu Aü’de uygun donörün bulunmasıyla geçen hafta böbrek nakli olarak sağlığına kavuştu. Esin Avcı, başarılı operasyonun ardından yıllar sonra yeniden kana kana su içebilmenin mutluluğunu yaşadı. Diyalize bağlı geçen yılların hem fiziksel hem de psikolojik olarak yıpratıcı olduğunu anlatan Avcı, artık yarım kalan hayallerini gerçekleştirmek istediğini söyledi.
Son Dönemlerde Daha Da Zorlanıyordum
Esin Avcı, "Rahatsızlığım 30 yıl önce halsizlikle başladı. Daha sonra mide bulantılarım oldu. Hastaneye gittik ve böbrek yetmezliği tanısı konuldu. O günden beri tedavi görüyordum. Hem psikolojik olarak hem de fiziksel olarak çok zor geçti. Çok mücadele ettim, çok çabaladım. İlk zamanlar biraz daha iyiydim ama yıllar geçtikçe vücudum çok yıprandı. Son dönemlerde daha da zorlanıyordum. 30 yıldır idrarım yoktu. Bu da çok büyük bir sıkıntıydı. Şimdi hem böbreğime hem de idrarıma kavuştum" diye konuştu.
Makineye Bağlı Yaşamak Zorundaydım
Yıllarca uygun böbrek hayaliyle yaşadığını söyleyen Avcı, "Yıllarca uygun böbrek bulunmadı. Nasip değilmiş. Yaklaşık 4 yıl önce Akdeniz Üniversitesi'ne başvurmuştum. Gezmek istiyordum ama diyalize bağlı olduğum için istediğim yere gidemiyordum. Hep bir makineye bağlı yaşamak zorundaydım. Çok hayalim vardı ama gerçekleştiremedim. Hastalanmadan önce suyu çok severdim ama hastalandıktan sonra suyum kısıtlandı. Şimdi rahat rahat su içebiliyorum" ifadelerini kullandı.
Ameliyattan Sonra Kana Kana Su İçtim
30 yıldır gerçekleştiremediği hayallerini anlatan Esin Avcı, şöyle konuştu:
"Ben köy kızıyım. Her yer yemyeşil, doğal. Ama hastalık yüzünden ne istediğim kadar yiyebildim ne de içebildim. Her şey kısıtlıydı. Ameliyattan çıktıktan sonra kana kana su içtim. Anlatılmaz bir duyguydu. Organını bağışlayan kişiden Allah razı olsun. Bunu tarif edecek kelime bulamıyorum. İnsanlar sağlıklıyken en küçük şeylerin bile kıymetini bilemiyor. Ben 30 yıl boyunca her şeyim kısıtlı yaşadım. Sağlıklarının değerini bilsinler. Organ bağışı konusunda da duyarlı olsunlar. Bu mutluluğu bekleyen herkes yaşar."
