Van’da 23 Ekim ile 9 Kasım 2011 tarihlerinde meydana gelen depremde babası ve 2 kız kardeşini kaybeden Semih, annesi ile yaşama tutundu.
Van’da 23 Ekim ile 9 Kasım 2011 tarihlerinde meydana gelen ve 644 kişinin yaşamını yitirdiği depremlerin üzerinden 14 yıl geçti. Depremin en çok yıkıma yol açtığı Erciş ilçesinde babası ve iki kız kardeşini kaybeden Semih Ayçil (29), baba mesleği olan çilingirlik yapıyor, annesi ile birlikte hayatını sürdürüyor. O dönem 15 yaşında olan Ayçil, “Umarız bir daha böyle acıları yaşamayız. Hayat devam ediyor ama bazı yaralar hiç kapanmıyor. Allah bir daha böyle acılar yaşatmasın” dedi.
Merkez üssü Tuşba ilçesine bağlı Tabanlı Mahallesi olan 7.2 büyüklüğündeki ilk deprem, 23 Ekim 2011’de saat 13.41’de meydana geldi. Van ve Erciş’te büyük yıkıma yol açan deprem, çevre illerle birlikte komşu ülkelerde de hissedildi. En çok hasar gören yerleşim yerlerinden biri ise Erciş ilçesi oldu ve ilçenin 3’e 1’i enkaz haline geldi. Tam da yaraların sarılması için çalışmalar yürütülürken ilk depremin ardından, 9 Kasım 2011’de bu kez 5.6 büyüklüğünde ikinci bir deprem meydana geldi. Art arda yaşanan bu iki büyük afette toplam 644 kişi hayatını kaybetti, 2 binin üzerinde kişi yaralandı ve 252 kişi enkaz altından sağ olarak çıkarıldı.
BABASINA VE 2 KIZ KARDEŞİNİ 16 GÜN UMUTLA ARADI
Kentteki depremlerin üzerinden 14 yıl geçti. Yakınlarını kaybeden depremzedelerin acıları ise ilk günkü gibi taze. Annesi ile yaşayan ve o dönem 15 yaşında olan Semih Ayçil ise depremde babası İsmail Ayçil (37) ile kız kardeşleri Sümeyya (10) ve Dilber Ayçil’i (8) kaybetti. Ailesinden 3 kişiyi kaybeden Semih Ayçil, aradan geçen 14 yıla rağmen yaşadığı acıyı unutamıyor. Depremin meydana geldiği anda şu anda evle olan kız kardeşi ve annesiyle birlikte Erciş ilçe merkezinde olduğunu belirten Ayçil, “Deprem çok şiddetliydi. Evimize ve iş merkezlerine koştuk. Babam ve 2 kız kardeşimden haber alamadık. 16 gün boyunca umutla aradık. Sonunda cansız bedenlerine ‘yeni iş merkezi’ olarak bilinen iş hanının enkazı altında ulaştık. Maalesef hepsi hayatını kaybetmişti. Her hafta mezarlarını ziyaret ediyorum. Temizliklerini yapıp dua okuyorum” dedi.
BABA MESLEĞİNİ DEVAM ETTİRİYOR
Deprem sırasında 15 yaşında olduğunu ifade eden Ayçil, yaşanan tüm acılara rağmen hayatını devam ettiğini fakat yaşanan acıları unutamadığını söyledi. İlçede babasının mesleği olan çilingirlik mesleğini sürdürdüğünü belirten Ayçil, benzer acıların bir daha yaşanmaması temennisinde bulunarak, “Baba mesleği olan çilingir dükkanı işletiyorum. Umarız bir daha böyle acıları yaşamayız. Hayat devam ediyor ama bazı yaralar hiç kapanmıyor. Allah bir daha böyle acılar yaşatmasın” diye konuştu.
