Mersin’in Tarsus ilçesinde 4 kuşaktır çömlekçilik yapan Makal ailesi, unutulmaya yüz tutan çömlek sanatını gelecek nesillere aktarmak istiyor.
Dört kuşaktır çömlekçilik yapan Makal ailesi, utulmaya yüz tutmuş mesleğin yaşatılması için yoğun çaba sarf ediyor. Kültür ve Turizm Bakanlığı zanaatkarı Eyüp Makal 4 kuşaktır sürdürdüğü mesleğini hem evdeki atölyesinde hem de halk eğitim merkezinde sürdürürken, Makal’ın siyasi bilimler fakültesi mezunu kızı Behiye Makal da usta öğretici olarak çalışıyor. Çömlek sanatının yaşaması için çabaladıklarını belirten Eyüp Makal, “4 kuşaktır bu sanatla ilgileniyoruz. Çocuklarımı her ne kadar yetiştirmiş olsam da kurs konusunda sıkıntılar yaşıyoruz. 1,5 aylık kurs süresinin yıllık olarak değiştirilmesini ve bu süreçte beşinci neslin daha aktif hale gelip mesleği benimsemesini istiyorum. Güzel şehrimizde bu mesleğin bizden sonraki kuşaklara, doğru bir mutfaktan aktarılmasını bekliyoruz” dedi.
‘SANATA SAHİP ÇIKILSIN’
Behiye Makal da çömlekçiliğin kaybolan meslekler arasında yer aldığını söyledi. Behiye Makal, “Genç insanların yetişmesini, kursiyer sayımızın artmasını istiyorum. Bu yönde destek, talep ediyorum. Ancak birlik olursak, daha güçlü olabiliriz. Kursiyerlerimiz çömlekçilikten gerçekten büyük haz alıyor. Bu sadece bir meslek değil, aynı zamanda çocuklar için rehabilitasyon kaynağı. Özel çocuklara eğitimler veriyorum, tamamen gönüllü olarak. Bu çocuklar motor becerilerini kazanıyor ve daha önce hiç hissetmedikleri duyguları yaşıyorlar. Herkesin bu hissi yaşamasını istiyorum.
Okullarda, gerekirse meslek liselerinde ders niteliğinde çömlekçilik modüllerinin eklenmesini talep ediyorum. Ben, babam, ağabeyim ve kardeşim usta öğreticiyiz. Fakat bu konuda birçok zorlukla karşılaşıyoruz. Halk eğitim merkezlerinde aktif olarak kurs veriyoruz. Ancak bu kurs süresi 1-1,5 ay arasında değişiyor ve bu sürede daha çamuru yoğurmayı bile öğretemiyorum. Talebim, kurs süresi 11 aya çıkarılırsa ve bize destek sağlanırsa daha fazla kursiyer yetiştirebiliriz. Şu an gelenler sadece hobi amaçlı katılım sağlıyor. Ancak kaybolan mesleklerin yok olmasına üzülüyorum. Çünkü yeterince kursiyer yetiştiremiyoruz. Sanata sahip çıkılsın” diye konuştu.
‘ÇÖMLEK YAPARAK ENERJİMİ ATIYORUM’
Çömlek kursu alan ilkokul 3’üncü sınıf öğrencisi Hüsra Şener ise “Burada çömlek yapıyorum ve çok eğleniyorum. Aynı zamanda enerjimi atıyorum. Bardak yaptım, vazo, kalemlik yaptım. Yaptığım kalemliği öğretmenime, bardağı ise anneme hediye edeceğim” dedi. En küçük kursiyer, 5 yaşındaki torun Esile Makal ise şunları söyledi: “Çömlek yapıyorum, bardak ve tabak yapıyorum. Çamurla oynamayı çok seviyorum. Bir tane kardeşim var, o da benimle birlikte buraya geliyor. İkimiz de burada doğduk. Kardeşimle birlikte çömlek yapmayı çok seviyorum.”
