Saldırganlık bir dürtüdür ve şiddet saldırganlığın davranışa yansımış halini gösterir. Öfke duyguları sergilemek saldırgan davranışları artırıp daha olumsuz sonuçlara sebep olur.
Bir dürtü olarak saldırganlığı ve öfkemizi artıran birçok sebep olabilir. Çocuğun yaşantısındaki tepkilerde, değişimlerde ve savaş oyunlarda ödül ve kabul onay durumunda aile tarafından normal kabul ediliyor. Fakat eğer sürekliliği varsa bu duygu şiddetli yaşanıyorsa, o zaman yardım alınması gereken bir hadiseye neden olmaktadır. Aileler bu durumda çok dikkatli olmalıdır. Çocukların psikolojisini olumsuz etkilediğinde depresyon belirtilerini saldırgan davranışlar olarak gösterir. Bu saldırganlığın nedeni araştırmak, tetikleyen durumları ve çocuğun duygularını anlamak ve çözümler ortaya sunmak için uzman desteği ile birlikte oyun terapileri yardım edecektir.
Çocuklar şiddeti görerek, duyarak ve şiddete maruz kalarak öğrenirler. Ekonomik zorluklar, yoksulluk, erkeğin eğitim seviyesinin düşüklüğü, işsizlik, alkol tüketimi aile içi şiddeti yol açan nedenler arasında yer almaktadır. Çocukların gösterdiği şiddet davranışlarının arkasında öfke veya depresyon yatar. Çocuklar öfkelendiğinde bu duyguyu ifade edemediklerinde şiddete başvururlar.
Çocuklar ebeveynlerinin yaptıkları ile söyledikleri arasındaki farkı bilir bu nedenle kesinlikle yapmasını istemediğimiz eylemleri bilinçsiz şekilde göstermeyip yapmamalıyız. Anne baba kendini geliştirerek farkındalığı kazanmış ve bir çocuğun hayatına iyi rol model olması oldukça önemlidir.
Çocuğunuzu dinleyin göz ardı etmeyin, ani öfke ve tepkiler çocukları tedirgin edecektir. Çocuklar kendilerini dinleyen anlamaya çalışan ailesine güven duyar ve söylediklerini dinler ve yapmaya çabalar.
Çocuğunuza empati gösterin onların duygularını anlamasını ve hissetmesini sağlayın, ebeveyn olarak duygularını görmezden gelirseniz çocuklarda sizlerin duygularınızı görmezden gelmeye devam edecek. Aile içi iletişim bozukluğuna sebep olacaktır.
Çocuğunuza diğer insan ve hayvanlara yardımcı olarak, paylaşım yaparak, yardımlaşma dayanışma empati duygularınızla iyi model olun, merhamet ve vicdan duygularının gelişmesi için ona destek sağlamaya çalışın.
Saldırgan davranışlar ortaya çıktığında anne bana sakin davranmalı, anormal duygusal tepkiler yerine ben dilini kullanmalı. Örneğin; “Böyle davrandığın için çok üzüldüm” demeli. Çocuk gergin ve sinirliyken onunla tartışmaktan kaçınmalı, onun için sure tanınmalı sakinleşmesini beklemeli, davranışı ile ilgili söylemleri bir süre bekleyip daha sonra konuşulmalı. Çocuğunuza yaşına uygun sorumluluklar verilmeli, başarabileceği işlerde övgü ile cesaretini artırıp birçok şeyi başlatıp bitirmesi sağlamalıyız.. Çocuk başarma duygusunu hissetmeli yaşamalı. Çocuk kendini değerli hissetmeli. Aile içi disiplin uygulamalarında ve ev kurallarında size yardımcı olmasını sağlamalı ve kurallarda tutarlı olunmalı. Çocuğun televizyon ya da diğer kitle iletişim araçlarında tablet telefonlarda şiddet ve saldırganlık içeren görüntüleri izlemesi engellenmeli. Bunlar youtuber çizgi kahramanlar rol model almasına izin verilmemeli. Çocukların içlerindeki enerjiyi boşaltabilecekleri sanat spor kültürel etkinliklerle ya da saldırganlıklarını yöneltebilecekleri uygun ortamlar hazırlanmalı.
Anne baba olarak iş hayatınız ne kadar yoğun ve yorucu olsa da gün içinde çocuğunuza zaman ayırın. Çocuğunuza sarılın, kucaklayın, öpün, dokunun, ona olumlu övgü dolu sevgi cümleleri ile geri bildirimlerde bulunun, onu merak ettiğinizi düşündüğünüzü sevdiğinizi söyleyin. Çocuğunuz ile mesafe koymaktan kaçının. Söylediklerine ve düşüncelerine anlamlı anlamsız olsa da olaylar örgüsü karışık dahi olsa onu önemseyin saygı gösterin. Yanlış tutum ve sözlerinde şiddet olarak fiziksel Ceza vermeyin. Aşağılayıcı onur kırıcı sözlerden uzak durun bu şekilde onu yaralayıcı konuşmayın. Onun benliğine saygı duyun.
Çocuğunuza karşı kontrolünüzü kaybedeceğinizi hissettiğiniz zamanlarda derin bir nefes alın ve içinizden 10’a kadar sayın. Nefesinize odaklanın. Kendinize sizi sakinleştirecek bir etkinlik yapın ortamdan uzaklaşın. Çocuğunuza verdiğiniz tepkinin nedenini anlatın, neye kızdığınızı, ne hissettiğinizi, ne düşündüğünüzü söyleyin. Tüm bunları yaparken, ona örnek olduğunuzu fark edin bir yandan onu ve kendinizi incitmekten kaçınırsınız, ona kendi denetimi sağlar öfkenin nasıl kontrol edilebileceğini öğretmiş olursunuz.
Kendi aile ilişkilerinde şiddeti gören kişi, ileride eş ve ebeveyn olduğunda şiddet uygulama riski artmış olacaktır. Akran zorbalığı yaşayan çocuklar şiddet gördüğünde depresyon, kaygı bozuklukları gibi psikiyatrik bozuklukların yanı sıra saldırgan davranışlar da görülebilmektedir. Şiddete karşı savunmasız kalan çocuk, ilerleyen dönemlerde kendini savunmanın bir yolu olarak şiddeti gösterip aynı davranışları gösterecektir. Okulda şiddet gösterdiği davranışları aile içinde kardeşlerine de gösterecektir.
