Niğde’nin Bor ilçesinde Dağhan Demirörs (60), çancılık mesleğini ailenin 4’üncü kuşak temsilcisi olarak sürdürüyor.
Bor ilçesinde yaşayan ve ailesinin yanında 6 yaşından itibaren çan yapmaya başlayan Dağhan Demirörs, mesleğinin son temsilcilerinden. Çancılığın hem zahmetli hem de yıpratıcı bir iş olduğunu belirten Demirörs, ailenin 4’üncü kuşak temsilcisi olduğunu söyledi. Çanları hayvancılık yapanların satın aldığını söyleyen Demirörs, çana olan ilginin her geçen gün azaldığını ancak az da olsa taleplerin devam ettiğini anlattı. Aile mesleği olan çancılığı sürdürmeye kararlı olduğunu anlatan Demirörs, “Çocuk yaşta dedemin babamın iş yerinde çancılık mesleğine ilk adamlarımı attım. Şimdi eski yoğunluk yok ama çan hala özellikle çobanlar için vazgeçilmez. 4’üncü kuşak olarak aile geleneğini sürdürüyordum” dedi.
‘SATMAK İÇİN ÖNCE BEĞENECEĞİM’
Çan yapım sürecini de detaylarıyla aktaran Demirörs, sacın kalınlığı ve büyüklüğünün belirlenmesinden başlayarak şablonla kesim, ocakta dövme, birleştirme, bakır kaplama, temizlik ve akort aşamalarının tamamlandığını belirterek, “Her çanı önce kendim beğeniyorum, eğer beğenirsem satıyorum, beğenmezsem satışa sunmuyorum. Çancılık kaybolmaya yüz tutmuş meslekler arasında. İş çok zahmetli, gözlerde ve kollarda yıpranmalar oluyor, sürekli ayakta çalışıyoruz. Çocuklarımın yanında yetişmesini isterim ama işin zorlukları büyük” diye konuştu.
