Zonguldak’ta televizyonda izlediği ABD’li ressam Bob Ross’u izleyip resim yapmayı öğrenen Şahinde Ermiş (81), yağlı boya ile yaptığı 80 resimle ikinci sergisini açmaya hazırlanıyor. Doğa ve manzara resimleri yaparak yeniden yaşam sevinci bulduğunu belirten Ermiş, “Resim yaparken var ya, dünyayı unutuyorum ben. Burası nasıl olacak, nasıl yapacağım, şunu şuraya mı koyayım? Şimdi kartpostaldan bakıyorum ama kendimden de bir şeyler katmak istiyorum” dedi.
Alancık köyünde yaşayan, 4 çocuk ve 5 torun sahibi Şahinde Ermiş, 39 yıl önce eşini kaybedince çocuklarını büyütmek için yaşam mücadelesine atıldı. Çocukluğundan beri ilgi duyduğu resim yapmaya, 22 yıl önce televizyonda resim yapmayı öğreten ABD’li ressam Bob Ross’u izlerken karar veren Ermiş, bir kırtasiyeye gidip gerekli malzemeleri temin etti. Evde kendi imkanlarıyla yıllar içinde onlarca resim yapan Ermiş, ev ve bahçe işlerinden kalan zamanda Ross’u izleyerek resim yeteneğini geliştirip 20 yıl önce 44 eserle ilk sergisini açtı. Resim yaparken her şeyi unuttuğunu, bu sayede yaşama sevinci bulduğunu ifade eden Ermiş, 15-17 Eylül’de Zonguldak Güzel Sanatlar Galerisi’nde yeni eserlerini görücüye çıkaracak olmanın heyecanını yaşıyor.
‘Öğreneceğim, evime asacağım’ dedim
Günlük işlerden kalan zamanlarda resim yapıp bulmaca çözdüğünü anlatan Ermiş, “TRT 2’de ressamın ismini bilmiyorum o zaman. Bob Ross, sonradan öğrendik. Onu seyrederken ‘Ben bunlardan öğreneceğim, yapacağım, uğraşacağım, evime asacağım’ dedim. Sonra sergide buldum kendimi. Kırtasiyeden malzeme aldım, 44 tablo yaptım. 2006’da sergi açtık. Ondan sonra da ara ara boş vakit buldukça ben, kışın çarşıda, yazın köyde evde oturuyorum, bahçe yapıyorum. Eve gidince kızım ev işlerini yapıyor, ben de bulmaca çözüyorum, biraz resim yapıyorum. Boş vakitlerimi öyle dolduruyorum. En çok manzara üzerine resim yapıyorum. Bir de eski evler hobim oldu. Eski evleri yaptım, şimdi bu evler yok. Onlara hiç kıyamıyorum. Beğeniyorlar. Bizim buraya ekmekçi geliyor. Gösteriyorum, ona uzatıyorum. Dün de geldi, söyledim. Sergim var dedim. Eylül’ün 15, 16, 17’sinde sergim var. Ekmekçi ‘Geleceğim teyze’ dedi. Yoldan geçenler soruyor, gösteriyorum. ‘O, çok güzel’ diyorlar” dedi.
‘Bunu becereceğim herhalde’
1956-1957 yıllarında Kardeşler köyünde okula gittiğini, gelen müfettişin yazı ve resmini çok beğenip ‘Bu çocuğun geleceği parlak’ dediğini anlatan Ermiş, “’Okusun, yardımcı olun bu çocuğumuza’ demişti müfettiş. O zamanlar köy işi çok, babam da çalışıyor. Annemin yanında ben kaldım, ablam evlendi gitti. Ben çift sürdüm falan, hayat devam etti. Kaldık köyde. Pazara giderken resim satıyordu birisi. Ben de ‘Oradan resim alacağım’ dedim, resimci oradan gitmiş. Herhalde sattı, bitirdi gitti. Eğer ben bu resmi yapıp evime asmazsam Şahide değilim dedim. Ondan sonra da Bob Ross’u izledim. Hepsini takip ettim. Bir resmim var, 3’te bitti onun resmi, ben de 5’e kadar bitirdim. Bob Ross’un resminin aynısını yaptım. Çok şey kattı onu izlemem. Bir de zihnim açıldı böyle şeylere. Önce bilemedim, yapa yapa öğrendim. Torunuma bakarken boyama resmi alıyorduk. Onunla ikimiz salonda boyama yaparken ben de boş kağıda çiziyordum kalemle. Bob Ross da seyrediyoruz o arada. Öyle çizerken tepeler, dağlar çıktı, inişli yokuşlu yerler çıktı. ‘Bunu becereceğim herhalde’ dedim” diye konuştu.
‘Resim yaparken dünyayı unutuyorum’
Eşini 40 yaşındayken kaybettiğinde psikolojik olarak zor anlar yaşadığını, çocuklarını büyüttükten sonra resim yapmaya başlayıp yaşama sevinci yeniden kazandığını anlatan Ermiş, “Eskiden köy doluydu. İnsanların birbirine saygısı vardı. Şimdi saygı diye bir şey yok. Bu televizyonlar, telefonlar çıktı, kimse kimseye gitmiyor. Gitsen bile dedikoduya karışıyorsun. Hiç kimseye gitmiyorum. Bahçeden gelip kızım yemeğimi yapıyor, işimi yapıyor, evde bırakıp bahçeye gidiyorum. Gelince de alıyorum tuvali, balkona oturuyorum, resmimi yapıyorum. Ondan sonra da bulmaca çözüyorum. Resim yaparken var ya, dünyayı unutuyorum o zaman ben. Dünyayı unutuyorum böyle. Burası nasıl olacak, nasıl yapacağım? Şunu şuraya mı koyayım? Şimdi kartpostaldan bakıyorum ama kendimden de bir şeyler katmak istiyorum. O zamanlar satılıyordu kartpostal, şimdi satılmıyor ama demet demet almışım. Ara sıra yapıyorum onlardan öyle” ifadelerini kullandı.
