Kadına yönelik şiddette hayır, bir çiçek daha solmasın bir yıldız daha kaymasın diye dünyaya sevgi ekin. Kendini bilen insanlar yetiştirin.
Soğuk bir kış gecesini aydınlatan sokak lambasının önünde durdu ve ne garip şu insanlığa verilen akıl diye düşündü, her aleti her işe yarayan yaramayan akıl ile yapılan her şeyin bir faydası var belki de biz bilmeden zararı da vardır diye geçirdi içinden.
Yavaş adımlarla devam etti yoluna işten çıkmış yorgun ve bitkin bir halde eve gitmek için inmişti servisten, hoş eve gidip gitmeme konusunda tedirgin bir hali vardı, evleneli tam üç sene olmuştu ilk başlarda güzel giden yıllara inat daha sonra ağır basıyordu ve zor geliyordu yaşamak, üstelik evlendiği adam değişmiş bazı geceler de dayak yediği bile oluyordu, işte o sıralarda ellerini havaya açıp hiç bıkmadan dua ederdi, adı Nevin’di, anne babasını kaybedeli yıllar olmuştu bir erkek kardeşi vardı ondan da hayır gelmezdi. Ayda yılda bir, ya görüşür ya görüşmedi, yalnız kalmıştı hayatta, yada yalnız hissediyordu kendini. Aslına bakılırsa onca kalabalık arasında ruhu yalnızdı, çalıştığı zamanlarda unutuyordu bazen hayatın o en acımasız gerçekliğini.
İşyerinde tanıştığı kendisi gibi olan Fatma vardı tek konuştuğu sırrını açtığı yegane insandı, nasıl evlendiğini neden bu hale geldiğini ve yaşadığı acıları anlatıp biraz olsun rahatlıyordu, dayakçı kocasından çektiği korkuları ve yaşadığı tramvayı hiç anlatamadı çünkü onlar ruhunu paramparça edip geçerdi, hayat işte öyle veya böyle devam ediyordu.
Eve yaklaştığında kalbinin bu gece bir başka attığını hisseti ve ürkek adımlarla girdi içeri, kocası her zamanki gibi kanepeye uzanmış içiyordu ve kendinden geçmiş sarhoş bir hali vardı, kaşları çatık daima sinirli bir tipti, eşi içeri girdikten sonra odasına doğru yönelmek istedi lakin kocası, gel lan buraya kadın diye seslendi, çünkü bugün maaş alma günüydü ve onun için bayram demekti, “aldın mı lan parayı” dedi ve sinirli bir şekilde ağız dolusu küfürler savurdu.
Nevin hiç sesini bile çıkarmadan aldığı bütün maaşını çıkarıp vermek zorunda kaldı, parayı az bulan eşi “para nerde lan hırsız eksik para vermeye nasıl cesaret edersin” deyip kanepeden kalkıp dövmeye başladı Nevin’i. Canından bıkmış olsa da artık yeter deyip karşı gelemiyordu, çünkü biliyordu karşı koyunca daha çok dayak yiyeceğini, kocası o gece bir başka sarhoştu sanki vurdukça vuruyor ve küfürler savuruyordu, gözü dönen adam mutfaktan bıçağı alıp eşinin rastgele yerine soktu, Nevin ise sessiz bir şekilde feryat figan etse de bunu kendisi için belki de bir kurtuluş olarak görmüştü, ve o gururlu ve emekçi kadın hayata son kez gülümseyerek veda etti.
Bir çiçek daha soldu dünyada, yeryüzü nefret etti insanoğlundan, sitem etse de doğa, yenik düştü insanoğlunun zalim yapısına, bir yıldız daha kaydı o gece nefret dolu insanların yüreklerine doğru, ve belki de sonu olmayan kadın cinayetlerine bir yenisi daha eklendi.
Ertesi gün yazdı gazeteler zalim kocanın eşini delik deşik ederek katlettiğini, sadece duvarlarda yazan adalet ise zalim kocayı suçsuz buldu belki de ..kadına yönelik şiddette hayır, bir çiçek daha solmasın bir yıldız daha kaymasın diye dünyaya sevgi ekin. Kendini bilen insanlar yetiştirin.
