Çok yorgunsun, öyle yorgunsun ki; en son ne zaman deliksiz iki saat gece uykusu uyuduğunu hatırlamıyorsun bile.
En son ne zaman keyif alarak duş aldın, saçını taradın, ne zaman sıcak bir bardak çay, kahve içtin? Ne zaman yemek masasına herkesle aynı anda oturup, aynı anda kalktın, yemeğini ne zaman soğutmadan yedin? Bunların hiçbirisini hatırlamayacak kadar yorgunsun.
Bir tencere yemeği pişirene kadar sayısız defa çıkıyorsun mutfaktan, bir işe başlamak için günlerce beklemen gerekiyor bazen. Çamaşırlar makinede asılmayı beklerken kaç gün geçtiğini unutuyorsun. Ütü masası odanın ortasında duruyor uzun zamandır, ihtiyacın olan bir parçayı yalan yanlış ütüleyip kullanıyorsun ya da ütülemeyi gözün kesmiyor, mecalin olmuyor da ütüsüz kullanıyorsun. Bazı zamanlar “bugün günlerden ne, hangi aydayız”? Diye düşünürken buluyorsun kendini.
Yalnız ve sessiz kalabildiğin tek yer tuvalet ama oraya da her girdiğinde alelacele geri çıkmak zorunda kalıyorsun. Bir yere gitmeden önce kocaman bir sırt çantası hazırlamak zorunda kalıyorsun, öyle bir çanta hazırlıyorsun ki, aynı anda ecza deposu, aynı anda mağaza ve hatta süpermarketi sığdırıyorsun içine. Yetmiyor gittiğin her yerde sırtında sen taşıyorsun.
Arkadaş ortamında hafta sonu eşiyle baş başa gezmeye giden arkadaşını dinlerken, en son ne zaman eşin ile birlikte baş başa dışarıya çıktığını hatırlamaya çalışıyorsun. Kendin için en son ne yaptığını düşünüyorsun ama hatırlamıyorsun, çünkü uzun zaman oldu kendini unutalı…
Sana bunların hepsini yaşatan küçük bir sebep oldu.
ANNELİK;
Şuan kucağında uyutmaya çalışıyorsun, ya da ağlama kriziyle baş etmeye çalışıyorsun. Bir lokma yemek yedirmeye çalışıyorsun, aşırı yaramazlıklarından yoruldun da Allah’a sığınıyorsun belki de.
Sen bunları yaşarken, birileri sana kendini yetersiz hissettirecek şeyler söyleyecek. Kendini sorgulayacaksın, nerelerde yanlış yaptığını düşüneceksin. Düşündürecekler! Sen herkese yetmeye çalışırken, “yetersizsin” hissini işleyecekler kalbine ilmek ilmek.
Kendini kötü hissetme, yalnız değilsin. Zaman zaman düşecek duyguların, zaman zaman çıkacak. Sarsılacaksın, devrilip devrilip geri kalkacaksın ama kulağına her “ANNE” sesi değdiğinde yeniden doğacaksın ve bu an için çok defa şükredeceksin. Tüm annelere ithafen,
Sevgili yorgun anne,
Sana sarılıyorum ve diyorum ki; senin de, bizim de dinleneceğimiz günler gelecek sakın unutma…
