Bizim Başkent’te apartman hayatı sürmek öyle sakin bir film şeridi gibi akmaz can, bizzat aksiyon ve komedi harmanı bir dizi gibidir. Geçen hafta bizim binada bir su saati meselesi patlak verdi, hâlâ alt kata inerken merdiven korkuluklarına tutunarak gülüyorum. Olayın aslı şuradan kopuyor; bizim apartmanın yöneticisi Hayri abi, ellerini arkada bağlamış, bodrum katına inen merdivenlerin başında adeta nükleer santral teftişine çıkmış müfettiş edasıyla dikilip duruyor.
Hayri abi dediğin adam, mahallenin gizli istihbarat teşkilatı gibidir. Gözünden ne su kaçağı kaçar ne de balkona halı çırpan komşu. Topladı bütün daire sakinlerini bodruma, başladı fırça atmaya: “Ulan komşular, bu su faturaları niye böyle arşa çıktı? Yoksa aranızda suyla halı yıkayıp bahçe sulayan gizli tarikat üyeleri mi var?” Apartmanın en sessiz, kendi halinde emekli öğretmeni Sabri amca öne çıktı, ellerini cebine soktu ve ciddiyetle cevap verdi: “Hayri bey, bizim evde sadece çaydanlık kaynar, suyun benden habersiz akması fizik kurallarına aykırıdır!” Adamın o akademik savunması karşısında apartmandakiler kahkahayı patlattı, bodrum katı adeta tiyatro salonuna döndü.
Gelelim işin diğer vahim boyutuna; hani şu bizim mahalle bakkalı Celal var ya, onun da dükkan önü stratejileri ayrı bir komedi. Celal, dükkanın önüne iki tane sandalye atmış, geçenlere laf atarak hayatı sorguluyor. Adam geçen gün önüne gelen müşteriye reçete yazar gibi akıl veriyor: “Gardaşım, bu peynirin kilosu olmuş başını almış gidiyor ama sen üzülme, benim reçeteme uyarsan ömrün uzar.” Müşteri şaşkınlıkla soruyo: “Hayırdır Celal abi, diyetisyenliğe mi başladın?” Celal yapıştırıyor cevabı: “Yok ulan, ne diyetisyeni, bu memlekette tok karnına yaşamak lüks oldu, az yiyin felsefe yapın!” Adamdaki bu ekonomik ve felsefi yaklaşım başka nerede bulunur bilmem ki.
Özetin özeti canım; Ankara’nın insanı darlıkta bile neşe üretmeyi, o trajikomik hâlleri mizaha çevirmeyi iyi bilir. Hayatın bu çarkı dönerken ne kadar sıkıntı olursa olsun, gülmeyi unutmamak lazım.
Hadi kalın sağlıcakla, gözünü seveyim!
