Günümüz ilişkilerinde kadınlar artık sadece duygusal değil, maddi yükü de omuzlamak zorunda kalıyor.
“Prenses erkekler” derken aslında tam da bu durumu tanımlıyoruz: Sorumluluk almaktan kaçan, ilgi ve sevgi talebiyle ilişkide “çocuk kalmayı” tercih eden erkekler.
Eskiden “prens”ti aranan, koruyan, sahip çıkan. Şimdi ise “prenses” olmuş; ilgi bekler, trip atar, kırgınlık yaşar ama hesabı ödemek, inisiyatif almak ya da zor anlarda yanında olmak onun işi değil.
Kadınlar bu tabloya bakıp şikayetçi; hem evin, hem ilişkinin hem de sosyal hayatın yükü omuzlarında. Arkadaş toplantısında hesap kadınlarda, duygusal emek evde kadında, sorumluluk ise yok denecek kadar az erkeklerde.
Bunun sonucunda ilişkiler bir taraflı yük taşımaya dönüşüyor. Kadın hem anne, hem sevgili, hem arkadaşı, hem finansör rolünde.
Bu “yetişkin bebek” tablosu sadece kadınları yormuyor, ilişkilerin doğasını da zedeliyor. Çünkü sağlıklı ilişki; karşılıklı emek, sevgi ve saygı ister. İlgiyi sadece talep eden, vermekten kaçan bir tarafla ise gerçek bir bağ kurulamaz.
Zaman değişiyor, roller dönüşüyor; ama sevgi, sorumluluk ve saygı hâlâ eşit paylaşılmalı. Yoksa “prenses erkek” tablosu, kadınların omzunda bir yükten öteye geçmeyen bir yük haline gelir. Ve o yük, ne aşkı ne de birlikte yaşamayı taşır.
