Birine neden bağlı kalırız? Neden illaki bir sırdaşım, dostum, kanka dediğim birileri olmalı? Ailemiz dışındaki yabancı kişiye, kişilere neden ihtiyacımız var? Sizce de hayatımızı ışıltılı hale getirmek için başka bir renkle birleştirmeli miyiz?
Birine içtenlikle bağlandığında ve ona benzediğinde o artık senin ailen olur. Güvende ve huzurlu olursun.
Sizi derinden seven birini istersin ve artık bağımsızsındır.
Arkadaşlar arasında ortak noktalar nadirdir ama ortak noktaların çok olduğuna inanırlar. Arkadaşlar birbirini kıskanır. Birbirlerine özenir. Aynı erkeği yada kızı severler. Birbirlerine ihanet ederler. Mutlaka dostluk arasında bir çıkar ilişkisi vardır.
Arkadaşlar zeki psikopatlardır. Tatlı şeyler söyleyip, sonrasında kötü hissettirir. Ailesi şeytani ilişkinizi asla onaylamaz. Ve o asla ne istediğini bilmez. Ve asıl yarayı dost açar ve unutma o saf bir şeytandır.
Ve sen kulağı kesik ayakcıdan başkası değilsindir. Söz konusu siz olduğunuzda asla doğru giden birşeyler yoktur ortada.
Sözüm meclisten dışarı ama ben şimdiye kadar hiç bir dostluğun devam ettiğini görmedim. Yalanlar, riyalar, kıskançlık, ihanetler, sevgisizlik, oyuna getirmeler, dedikodular ve birinin gölgesinde olduğunu hissetmek.
Bir iş yerinde ister 1 yıldan 10 yıla kadar beraber çalış işten ayrıldığında arkadaşlıkta biter. Asla devam etmez. İlkokulda kurduğunuz arkadaşlıklar belki liseye kadar devam eder ama illaki araya ayrılık girmiştir. Sonrasında konuşmaya devam etseniz bile artık eski sen değilsindir ve ondan da eski arkadaşınız olmasını bekleyemezsiniz. Yeni dostluklar zaten geçici ve sinsi olur. Kabul eden eder etmeyen etmez. Seviye yerlerdedir. Samimiyet kurulmaz ve yapmacıklık devam eder. Bu durumda hiç bir zaman değişmez.
Biriyle ne kadar zaman geçirseniz sıradanlıktan o kadar uzaklaşırsınız. Heyecanla alınan kararlar yanlış olur. Sorunları birlikte çözmeye söz verip sonrasında birbirinizi desteklemeyi bıraktığınız an büyü bozulur. Ya o gider yada siz.
Kimisi evlenir, kimisi çocuk yapar, kimisi başka şehirlere göç eder, kimisi ölür kimisi de ruhen ölür. Mental sağlık yada psikolojik etkenleri saymıyorum bile. Sorsan herkes deli sorsan herkesin sorunu, derdi var.
Yıllardır arayıp sormayan ve sizden haber almayan ama sizin nerde, kiminle ne hayatlar yaşadığınızı bilen arkadaşlıklarda vardır sizden bir “me” sesi duysa öldün mü, yaşıyor musun, geri dönmedin, neredesin, nerelerdesin der. Sizse dönülmez akşamın ufkundasınızdır. Bekle dönüş yapıcam.
