Zonguldak’ta, 11 yıl önce meydana gelen grizu patlamasında yaşamını yitiren 30 maden işçisi, facianın 11’inci yıl dönümünde dualarla anıldı.
Patlamadan yaralı kurtulan maden işçisi Ceyhun Girgin, “O an hayatımdan hiçbir zaman çıkmayacak. 17 Mayıs 2010 saat 13.27’de içim hep cız edecek” dedi.
Türkiye Taşkömürü Kurumu (TTK) Karadon Müessese Müdürlüğü’ne ait maden ocağında 17 Mayıs 2010’da, yerin 540 metre altında grizu patlaması meydana geldi. Patlamada, taşeron firmada çalışan 2’si mühendis 30 işçi hayatını kaybetti. Facianın 11’inci yıl dönümünde ölen işçiler için kazanın olduğu ocak önünde anma töreni düzenlendi. Törene, TTK Genel Müdürü Kazım Eroğlu, Genel Maden İşçileri Sendikası (GMİS) Genel Başkanı Hakan Yeşil, yönetim kurulu üyeleri, gece vardiyasından çıkan işçiler ve gündüz ocağa girecek işçiler katıldı.
Törende ölen 30 işçi ile tüm maden facialarında hayatını kaybeden işçiler için Kur’an-ı Kerim okunup dua edildi. TTK Genel Müdürü Kazım Eroğlu, yaşamını yitiren maden işçilerine Allah’tan rahmet diledi. Eroğlu, koronavirüs salgınına yönelik maden işçilerinin aşılanması için çalışmalarının devam ettiğini ve en kısa sürede olumlu sonuçlanmasını beklediklerini söyledi.
GMİS Genel Başkanı Hakan Yeşil, faciada yaşamını yitiren maden işçilerini rahmetle andıklarını belirterek, “Burada ülke ekonomisine katkı sağlamak, çocuklarına ve ailesine bakmak için bu kafesten yerin altında inen 30 arkadaşımızın sistemin yanlışlığı nedeniyle hayatlarını kaybettiler. Buradan hepsine ayrı ayrı Allah’tan rahmet diliyorum” dedi.
PATLAMADAN YARALI KURTULAN MADENCİ ANLATTI
Grizu patlamasından yaralı kurtulan TTK Karadon Müessese Müdürlüğü’nden 1,5 yıl önce emekli olan Ceyhun Girgin, şunları söyledi:
“O gün yaşanmamasını istediğimiz günlerden biriydi. Mucizevi şekilde yüzde 1 şansla kurtulduk. Rabbim böyle acıları bir daha göstermesin. Tüm maden işçilerimizin ruhu şad olsun. 17 Mayıs 13.27’de 40 metre yerin altındaydık ekibimle birlikte. Bir uğultuyla birlikte bir alev topu toz duman oldu. Çok kötü bir gündü. 40 yıllık hayatım 10 saniyede gözümün önünden geçmişti. Bu 17 Mayıs’ı her zaman kötü bir şekilde hatırlayacağız. Tüm şehitlerimizi anmak için görevimizi yapmak için burada bulundum. O an hayatımdan hiçbir zaman çıkmayacak. 17 Mayıs 2010 saat 13.27’de içim hep cız edecek.”
