Antalya’da Lösemili Çocuklar Haftası kapsamında Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde düzenlenen etkinlikte, lösemi tedavisi gören çocuklara destek olmak amacıyla turuncu balonlar gökyüzüne bırakıldı.
Lösemili çocuklar, balonların uçurulmasını hastane odalarının camlarından izledi.
Lösemili Çocuklar Sağlık ve Eğitim Vakfı (LÖSEV) tarafından Lösemili Çocuklar Haftası kapsamında Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde balon uçurma etkinliği düzenlendi. Hastanede tedavisi devam eden lösemili çocuklara moral vermek ve hastalığa farkındalık oluşturmak amacıyla gerçekleştirilen etkinlikte, lösemiyi yenerek sağlığına kavuşan çocuklar, aileler ve gönüllüler bir araya geldi. Turuncu balonlar gökyüzüne bırakılırken, hastanede tedavileri devam eden lösemili çocuklar ise odalarının camlarından etkinliği izledi.
Buraya kardeşlerime destek olmaya geldim
Etkinliğe katılan, 1,5 yaşında lösemi tanısı konulan ve yıllar süren tedavinin ardından hastalığı yenen Cemre Gizem Bağlar (13), “1,5 yaşındayken bana lösemi teşhisi konuldu. 8 yaşında iyileştim ve ardından okula başladım. İlk zamanlarda okula alışmakta biraz zorlandım ama şu an her şey çok normal. Artık tedavi görmüyorum, tamamen iyileştim ve çok mutluyum.
Buraya kardeşlerime destek olmaya geldim. Buradaki kardeşlerimin ve lösemiyle mücadele eden bütün arkadaşlarımın da iyileşmesini diliyorum” diye konuştu.
Yarım saat içinde lösemi tanısı konuldu
Cemre Gizem’in annesi Yurdagül Bağlar (56), kızının hastalık sürecinde yaşadıkları zorlukları şöyle anlattı;
“Kızım 1,5 yaşındaydı. İlk olarak grip nedeniyle hastaneye götürmüştük. Yarım saat içinde lösemi tanısı konuldu. Lösemi hastalığının ne olduğunu hiç bilmiyordum.
Sadece televizyonlarda görüyordum. Hastaneye gittiğimde 5 çocuğum arkamda kaldı. Ben hastanedeydim. Çok zor 7 yıl geçirdim.
10 yaşına kadar kontrollere gidip geldik Aynı gün Lösev’le tanıştık. Tedavimizi Ankara’daki Lösante Hastanesi’nde gördük. 12 yıl oldu. Lösev’i hiç bırakmadık, Lösev de bizi bırakmadı” dedi.
Biz de camın arkasından çok baktık
Etkinlik sırasında hastane odalarının camlarından balonları izleyen çocukları görünce duygulandığını söyleyen Bağlar, “O dönemde hissettiklerimi anlatmam mümkün değil. Şu an yukarıdaki çocukları görünce çok duygulandım. Çünkü biz de camın arkasından çok baktık. Çok kötü günler geçirdik” diye konuştu.
