İzmir’de 2020 yılında meydana gelen 6.6 büyüklüğündeki depremin üzerinden 6 yıl geçse de itfaiye personelinin hafızasında enkazdan kurtarılan canların sevinci, kayıpların acısı ve yaşadıkları zorlu anlar tazeliğini koruyor. İtfaiye personeli, deprem günü yaşadıklarını ve hayatlarında bıraktığı izleri anlattı.
Seferihisar ilçesi açıklarında 30 Ekim 2020’de saat 14.51’de meydana gelen 6.6 büyüklüğündeki deprem, kentte büyük yıkıma yol açtı. Bayraklı ve Bornova’da çok sayıda binanın yıkıldığı depremde 117 kişi hayatını kaybetti, 1032 kişi yaralandı. İzmir’i sarsan deprem, enkazda zamana karşı mücadele eden İzmir Büyükşehir Belediyesi itfaiye personelinin hafızasında silinmez izler bıraktı. Kendi canları ve aileleri için endişelenmelerine rağmen görev çağrısıyla kurtarma çalışmalarına koşan ekipler, hem acı hem umut dolu anlara tanıklık etti. İtfaiye personeli Ulaş Eşbah, Murat Ataman, Mesut Yelekçi, Hüseyin Çağdaş Özbek ve ekip arkadaşları enkaz altında kalan depremzedelerin kurtarılmasına katkı sağladı.
‘OLASI BİR SARSINTIDA BİZ DE İÇERİDEN ÇIKAMAYABİLİRDİK’
Depremin unutulmaz anlarından biri, Bayraklı Manavkuyu’daki Egemen Apartmanı enkazından 17 yaşındaki Umut’un yaklaşık bir saatlik çalışmayla kurtarılması oldu. İtfaiye Çavuşu Murat Ataman, deprem günü bir katı çöken binada arama yaparken Umut’a ulaştıklarını anlattı. Dizlerinden aşağısı enkaz altında kalan genci sakinleştirerek kurtarma çalışmalarına başladıklarını belirten Ataman, mutfakla koridor arasındaki dar ve tehlikeli alanda çalışmanın oldukça güç olduğunu söyleyerek, “Bir yandan Umut’u rahatlatmaya çalışırken bir yandan enkaz parçalarını çıkarıyorduk. Üstümüzde büyük bir dolap vardı. Dolabın kapağı birden açılınca bina üzerimize yıkılıyor sandık. Olası bir artçı sarsıntıda bizim de içeriden çıkmamız mümkün olmayabilirdi. Ama pes etmedik” dedi.
‘İĞNEYLE KUYU KAZMAK GİBİYDİ’
Yaklaşık bir saat süren çalışmada önceliklerinin Umut’un zarar görmeden enkazdan çıkarılması olduğunu belirten Ataman, “İğneyle kuyu kazmak gibiydi. Çok zorlandık ama sonunda Umut’u sağ salim çıkarmayı başardık” dedi. Gencin kurtarılmasının kendileri için büyük mutluluk ve gurur kaynağı olduğunu ifade eden Ataman, “Annesi çok kötü durumdaydı. Ona bu mutluluğu yaşatmak bize kat kat fazlasını yaşattı. Sanki kendimizden bir parçayı kurtarmış gibiydik. Tarifi imkansız duygular” diye konuştu.
‘HEPİMİZE UMUT VERDİ’
18 yıllık itfaiyeci Ulaş Eşbah, 30 Ekim depreminin ilk deprem görevi olduğunu ve yaşadıklarının kendisini hâlâ etkilediğini söyledi. Enkazdan Umut’u sağ çıkarmanın kendileri için büyük mutluluk olduğunu belirten Eşbah, “Umut, simge isimlerden biri oldu, hepimize umut verdi” dedi.
Kurtarma sırasında tüm dikkatini Umut’a verdiğini vurgulayan Eşbah, depremin kişisel yaşamında da iz bıraktığını ifade etti. Evli ve bir çocuk babası Eşbah, “Depremden sonra uzun süre tetikte kaldım. İçimde sürekli tedbirli olma duygusu vardı. Zaman geçiyor, çalışıyor, hayatınıza devam ediyorsunuz” diye konuştu.
HAMİLE EŞİNİ BIRAKIP GÖREVE KOŞTU
14 yıllık itfaiyeci Mesut Yelekçi, 30 Ekim depreminde hamile eşini ve 2 yaşındaki kızını evde bırakarak kurtarma çalışmalarına katıldı. Ekibiyle birlikte enkazdan Umut’u sağ çıkardıklarında büyük mutluluk yaşadıklarını belirten Yelekçi, “Umut’u kurtardığımızda ekip olarak birbirimize sarıldık. Annesinin rahat bir nefes aldığını görmek çok güzeldi” ifadelerini kullandı. Kendilerinin de depremi yaşadığını ve ailelerini geride bırakmanın çok zor olduğunu vurgulayan Yelekçi, “Böyle zamanlarda aklınıza çocuğunuz, eşiniz, aileniz geliyor. Deprem beni çok değiştirdi. Daha sevecen ve sakin olmaya başladım” dedi.
KORKUYU DA KIRDI
18 yıldır görev yapan Hüseyin Çağdaş Özbek, 30 Ekim depreminde araç kullanırken sarsıntıyı yaşadı ve iki binanın birbirine çarptığını gördü. Kurumdan gelen görev mesajının ardından önce eşinin yanına gitti, ardından vakit kaybetmeden deprem bölgesine hareket etti. Eşinin “Beni bırakıp gidecek misin?” sorusuna “Evet” yanıtını veren Özbek, ailesini geride bırakarak kurtarma çalışmalarına katıldı. Özbek’in görev yaptığı Bornova’daki Yılmaz Erbek Apartmanı’nın zemin ve birinci katı, altındaki marketle birlikte çökmüş; bina yana yatmıştı. Çevreyi kontrol ederken enkazdaki bir kadının sesini duyan Özbek, riskli olmasına rağmen onu kurtarmak için içeri girdi. Özbek, o anlar, “Bina yan yatmıştı. Göğsümün ortasına bir korku saplandı. İçeri girmem gerekiyordu ama çok riskliydi. Yine de girdim. Betonu kırmaya başladıkça korkuyu da kırmaya başladım” ifadeleriyle anlattı.
Özbek ve ekibi, enkazdan 40’lı yaşlarındaki kadını sağ kurtararak sağlık ekiplerine teslim etti. Depremde birçok kişinin cansız bedenine de ulaştıklarını belirten Özbek, “İnsanların çaresizliğini hissettim. Birine canlı ulaşıp onu sağlık ekiplerine teslim ettiğimizde yaşadığım gurur ve duygu tarif edilemezdi” diye konuştu.
ENKAZ BAŞINDA UMUT VE ACI
14 yıldır görev yapan itfaiye eri Ömer Arifoğulları, 30 Ekim depreminde ailesini güvenli bir yere yerleştirdikten sonra kurtarma çalışmalarına katıldı. Yılmaz Erbek Apartmanı’nda çıkan yangını söndüren ekip, arama çalışmaları sırasında bir kadını sağ kurtardı. Arifoğulları, kadının ailesinin yaşadığı mutluluğun kendilerini de sevindirdiğini belirtti. Daha sonra Bayraklı’daki Yağcıoğlu Apartmanı enkazında görevlendirilen ekip, bir anne ve küçük çocuğunun cansız bedenlerine ulaştı. Arifoğulları, bu acı anların meslek hayatında derin izler bıraktığını söyledi.
‘AİLELERİN FERYATLARI BİZİ ÇOK ETKİLEDİ’
Enkaz başında yakınlarından haber bekleyen ailelerin çaresizliğinin kendilerini derinden etkilediğini belirten Ömer Arifoğulları, “Sevdiklerine bir an önce ulaşılmasını, kurtarılmalarını bekliyorlar. Bu feryatlar insanı çok etkiliyor” dedi. Her büyük afette itfaiyecilerin duygusal açıdan da ağır bir yük taşıdığını vurgulayan Arifoğulları, “Her büyük afette aslında bir parçamızı orada bırakıyoruz. Mesleki olarak sürekli hazırlanıyoruz ama gerçek olayların duygusal etkisi çok farklı” diye konuştu.
