6 Şubat 2023 depreminde bacağını kaybeden Acil Tıp Teknisyeni Ahsen Tapar (24), “6 Şubat benim ikinci doğum günüm” dedi.
6 Şubat 2023’te meydana gelen depremlerde Malatya’nın Doğanşehir ilçesinde yaşayan Ahsen Tapar ve ailesi Karşıyaka Mahallesi’ndeki kendi evlerinde yakalandı. Aile, daha güvenli olabileceğini düşündükleri Doğu Mahallesi’ndeki dedeleri Mehmet Tapar’ın 2 katlı müstakil evine geçti. 13.24’te Elbistan merkezli 7.6 büyüklüğündeki ikinci depremde Tapar ailesinin bulunduğu ev yıkıldı. 2 katlı müstakil evin enkazdan çevredekilerin yardımı sayesinde dede ile ailenin 4 ferdi çıkarıldı. Acil yardım mezunu olan Ahsen Tapar, sol bacağını kaybetti, sol kolunu kullanamamaya başladı.
‘BENİM İÇİN YAŞAMAK MUCİZEVİ BİR DURUMDU’
Ahsen Tapar, depremin 3’üncü yıl dönümünde yaşadıklarını anlattı. İlk depremin ardından dedesinin evine taşındıklarını ancak ikinci depremde enkaz altında kaldıklarını ifade eden Tapar, “İlk depremde kendi evimizdeydik. Uyumamıştım zaten kardeşimin üzerine koşup ona sarılıp onu uyandırdım. İkinci deprem öncesinde müstakil iki katlı olan dedemin evinin daha güvenli olacağını düşündüğümüz için oraya gittik. Fay hattı dedemin evinin altından geçiyormuş ve ikinci depremde tamamen yıkıldı ve ailece enkazda kaldık. Ailem bir şekilde birilerinin desteği ile enkazdan çıkarıldı. Ben enkazdan çıkamadım. Durumum kötüydü. Daha sonra yapılan çalışmalarla enkazdan çıkarıldım. Hastaneye kaldırıldım. O anları hatırlamıyorum kendime geldiğimde sol bacağımı tamamen aldıklarını gördüm. Onca insan hayatını kaybetmişken, ben bacağımı kaybettiğime ağlayamazdım. Benim için yaşamak bile mucizevi bir durumdu. Hayat bacaktan ibaret değildi ve anneme hep şu cümleyi kurdum, ‘Anne giden bacak olsun, hepiniz hayattasınız, bunu da atlatacağım” dedi.
‘BEN ORADA BÜTÜN HAYATIMI GERİDE BIRAKTIM’
6 Şubat depremleri sonrası umudunu yitirmeyen ve 22 operasyon geçiren ve yatağa bağlı halde yaşamını sürdüren Ahsen Tapar, eski sağlığına kavuşarak bu şekilde de olsa mesleğini icra etmek istediğini belirterek, “Hayata tutundum, dirençli ve inançlı oldum. Eski sağlığıma kavuşarak kendi mesleğimi bu şekilde de olsa icra edebilmek ve insanlara yardım edebilmek istiyorum. Telefonum enkazda kalmıştı ve bulamadık. İçerisinde geçmişim vardı. O ev benim doğduğum evdi, çocukluğumdu. Ben orada bütün hayatımı geride bıraktım. 6 Şubat benim ikinci bir doğum günüm. Her duyguya cümle kurulamıyor, bu durum çaresizliğin adı ama depremi muhakkak önemseyelim” diye konuştu.
‘AHSEN’İ HASTANEDE TANIYAMADIM’
Deprem anında kapının önüne kadar kaçabildiklerini ve Ahsen’in içeride kaldığını belirten annesi Sevim Tapar ise o anları şu sözlerle ifade etti:
“Çok kötü salladı. Sadece kapının önüne kadar kaçabildik. Ahsen arkamızda kaldı yetişememişti. Evin çökeceğini anladım ve herkesi uyardım. Biz ön tarafta enkaz altında idik, ama Ahsen içeri kısımlarda enkaz altında kalmıştı. Ben zemin ile tavan arasında sıkışmıştım. Yardım ettiler çıktık. Daha sonra Ahsen’i de çıkardılar. Ambulans geldiğinde ilk Ahsen’i götürdüler. Çok yalvardım kızımın yanına alın beni diye ama almadılar. Daha sonra hastaneye gittiğimde Ahsen’in bacağını kesmişlerdi. Çok kötü bir durumdu. Ahsen’i tanıyamadım. ‘Bu mu Ahsen’ dedim. Çok kötü bir gündü ve Allah bir daha böyle bir gün yaşatmasın.”
