Samsun’da emekli sınıf öğretmeni Bedriye Yazgan (77), 52 yıldır ağır engelli oğluyla sürdürdüğü zorlu günlerini resim, şiir ve yazıyla aşıyor. Yazgan, açtığı 15’inci kişisel sergisiyle hayata tutunmanın hikayesini sanatseverlerle buluşturdu.
Kentte yaşayan Bedriye Yazgan, 15’inci kişisel resim sergisini, Atakum Hasan Ali Yücel Gençlik Bilim ve Sanat Merkezi Sergi Salonu’nda açtı. 100 eserin bulunduğu sergide, sanatçının yaşamından izler yer aldı. İki çocuk annesi Yazgan’ın oğlu Vahit Sonay Yazgan (52), henüz 1 aylıkken yaşadığı ateşli havale sonrası menenjit geçirip yüzde 100 bedensel engelli hale geldi. Yatalak oğluna 52 yıldır bakan Yazgan, yaşadığı zorlukları sanatla ifade ettiğini belirtti. Sergi, 3 Mayıs’a kadar sanatseverlerin beğenisine sunulacak.
Bedriye Yazgan, sergisine dair, “Sanat hayatım, çocukluk yıllarında kendi kendimi keşfettim ama ortaya bir şey çıkaramadığım zamanlar oldu. Sınıf öğretmenliğinden emekli olacağım zaman kendime emekli ortamı hazırlamak üzere önce resim bölümü, sonra yazı hayatı, ondan sonra da şiir hayatına atıldım. 5 tane kitabım var, 15 tane kişisel resim sergisi açtım. Görsel Sanatlar Derneği’ni kurdum. Görsel Sanatlar Derneği’nden çok insanlar yetiştirdim ve 15’inci kişisel sergimi burada açmak nasip oldu. 100 tabloyla geldim. Salona sığmayanları depoya kaldırdım. Resim sanatı, insanın iç yapısını dışa vuran, düşüncelerini kaleme, renge dökmek demektir” dedi.
Kötü Günlerimi Resim Çizerek Değerlendirdim
Resimlerinde ayrı hikayeler anlattığını söyleyen Yazgan, “52 yaşında ağır yatalak bir evlatla yaşamaktayım. Bir aylıkken menenjit geçirmişti. 52 senedir kötü günlerimi resim çizerek, şiir yazarak, yazı yazarak değerlendirdim. Hayat çok güzel, yaşamak çok güzel ama insanın hobileri ve amacı olmalı yaşamaya. Hiçbir zaman kara düşünceye, kötü düşünceye yer vermemeli. Bu son sergim olabilir, çünkü yaşım icabı ellerimde titremeler başladı. Onun için belki son, belki tedaviyle olur mu bilmiyorum ama yazı hayatıma devam edeceğim. Eğer bir sergi daha açarsam o da sürpriz olur herhalde. Tablolarım, düşüncelerimin renkleri ve çizgileri olarak yorumluyorum. Hepsi aklımdan, fikrimden, o günlük olan olaylarla karışık olarak yaptığım resimlerdir. Hepsinin ayrı ayrı bir hikayesi vardır. Eğer anlatmak istesem hepsinden küçücük birer tane kitap çıkar” diye konuştu.
