Düzce’nin Kaynaşlı ilçesi merkezli 12 Kasım 1999 depreminin üzerinden 23 yıl geçmesine rağmen yakınlarını kaybedenlerin acıları ilk günkü tazeliğini koruyor.
Depremde annesi Necla ve babası Necmi Şahin’i kaybeden Necdet Yaşar Şahin, “Çok zor günlerdi. 5 günde ailemi enkazdan çıkardım. 23 yıl geçti ama her yıl dönümünde benim gibi insanlar, aileler bu acıyı tekrar hatırlıyor” dedi.
Düzce ve Bolu 12 Kasım 1999 günü saat 18.57’de 7.2 büyüklüğündeki depremle yıkımı yaşadı. Düzce’de 710, Bolu’da ise 48 kişinin yaşamını yitirdiği depremde yakınlarını kaybedenlerin acıları aradan geçen 23 yıla rağmen hala taze. Depremi yaşayanlar ve depremde yakınlarını kaybedenler o günlerde yaşanan acıları ve zorlukları unutamıyor.
Depremde annesi Necla ve babası Necmi Şahin’i kaybeden Necdet Yaşar Şahin, “Çok zor günlerdi. 5 günde ailemi enkazdan çıkardım. 23 yıl geçti ama her yıl dönümünde benim gibi insanlar, aileler bu acıyı tekrar hatırlıyor” diye konuştu.
‘AİLEMİ 5 GÜNDE ENKAZ ALTINDAN ÇIKARDIM’
Ailesinin enkaz altında olduğu 5 günlük süreçte hep umutla beklediğini belirten Şahin, şunları söyledi:
“Ben o süreçte üniversiteyi dondurmuş ve askere gitmiştim. Bir sabah uyanıyorsun ve deprem olmuş, ailenden haber alamıyorsun. O zaman İskenderun’da askerdim. Oradan geldim. Geldiğinde binaları mahalleni görüyorsun, binaların yıkıldığını görüyorsun.
Enkaz altında olanlar vardı, enkazdan aileleri çıkartmak için uğraşıyorsun, yaşıyorlar mı yaşamıyorlar mı? Bunlar çok acı tecrübeler. Kimsenin bir daha yaşamaması gereken anlar. Biz tabii bunları aştık. Çok zor oldu bizim için. Ben ailemi 5 günde enkaz altından çıkardım. Ama hep bir umutla beklemiştim. Sağ çıkartırız, gibi düşünüyordum. Maalesef hayatta değiller çıkartamadık, mekanları cennet olsun. Biz buralardan ders çıkarmalıyız”
‘5 GÜNLÜK SÜREÇ İNSANIN 10 YILLIK ÖMRÜNÜ TÜKETİR GİBİYDİ’
Yaşadıklarını anlatmaya kelimelerin yetmeyeceğini belirten Şahin, “5 gün boyunca bu durumu tecrübe edip yaşamak herkes için çok zordu. O 5 günlük süreç insanın 10 yıllık ömrünü tüketir gibiydi. Benim saçlarım o bir haftalık süreçte döküldü.
Bunun derin izleri de var. Uzun süre psikolojik tedavi gördüm. Düzce’ye gelemedim uzun süre. Uzun yıllar Ankara’da görev yaptım. 5 yıl mahalleme ve caddeme girmeden vakit geçirdim. Bunu anlatmak çok zor. Bunu saatlerce anlatsam da ifade edemem. Bunu yaşayan bilir. Kimse tecrübe etmesin bu acıları.”
