Canınızı acıtan kalp yarası mı, dil yarası mı?

Aşk açısı kalp yarası mıdır? Yoksa dil yarası mı sayılır? Peki hatayı affedecek kadar kalbin bugün formda mı? Kalbiniz sırdaşınız mı yoksa diliniz dert ortağınız mı?

Bıçak yarası iyileşir dil yarası iyileşmez. Tatlı dil yılanı deliğinden çıkartır. Kalp yarasıdır bu ilaç kapatmaz. Dilin kemiği yoktur. Aman doktor derdime bir çare! Bu özlü sözlerin hepsini bir kenara bırakalım ve bize en çok acı veren şeyin ne olduğuna bakalım. Kalp yarası mi yoksa dil yarası mi? Bu dil nasıl bir duyu organıdır ki canımızı acıtır. İncitir, sevindirir, güldürür, ağlatır. Bu kalp nasıl bir kas yığınıdır ki tüm acı ve tatli duyguları hazmeder. Kin, nefret, sevgi, aşk, mutluluk….

Dil; hayatımızın aşkına evet dedirtir. Kanımızı donduran gerçekleri ortaya çıkartır.

Kalp; Aşkın en tatlı halini yaşatır. Bakmaya doyamadığımız güzellikler kalpten gelir.

Sessiz tartışmalar olur aramızda, ortalığı karıştırmadan duramayız. Etrafımızda olup biteni keyifle izlemek harikalar yaratır. Ne olursa olsun kendi hayatımızı yaşamak özgür olmak isteriz. Sevgiyi paylaşırız. Kalbimiz aşk ile yaşamak ister. Dilimiz git dese de kalbimiz kal der. Kalp sevgi için atarken dilimiz kötü sözler sarf etmek için uzar.

Bir insanın kalbi ne kadar kötü ise yüzü de o kadar çirkindir. Kalbinin kötülüğü diline yansır ve o kişi hem kalpten acıtır hem de dilden. Bazen mecburiyetten yada güzel olan şeyleri mahvetmek için birbirimizi istemeden de olsa kırarız, üzeriz.

Gün gelir kardeşimize kıyafetlerimizi vermeyiz. Kıyafet için kavga ederiz. Gün gelir annemiz arkadaşlarımızı beğenmez onunla konuşma der ve başkaları için ailemizi üzeriz. Arkadaşımız hakkımızda konuşur. Dedikodu yaparız. Kimisi eşimizi dostumuzu kandırır, aldatır. Bir eşyamız kaybolunca canımız acır. Sevdiğimizi kaybederiz canımız yanar. Aşık olur ayrılırız kalbimiz acır. Enkaz haline dönüşür kahroluruz. Bazen ölüm bazen yaşam her şekilde acı çekeriz ve acıları kalbimize gömeriz.

Bir gün bir bakmışsınız ki kalbiniz cinnet geçirmiş her şeye kötü, herkese kibir dağıtıyor. Diliniz susamış, kalbiniz görmez olmuş. İyi bir insan olmak kalpten gelir cildimize bakım yapar, bizi güzelleştirir, canlandırır. Karanlık tarafınızı bir kenara bırakın. Kötü söz söylemek yerine tatlı sözler derinlemesine sevgi oluşturur, Sizce de sürdürebilir bir gelecek için kalbimizi ısıtan büyülü hikayelere adım atma zamanı gelmedi mi?