Dünya üzerinde metropol sabahlarını anlatan binlerce sosyolojik tez, yüzlerce plaza stratejisi bulabilirsiniz. New York’lular sabah kahvesiz adım atamaz, Londralılar şemsiyesiz sokağa çıkmaz denir.
Fakat yeryüzünün en filtresiz, en hantal kurallardan uzak ve en mert şehri olan Ankara’da, sabahın o ayazlı vaktinde hayat çok daha başka bir dürüstlük terazisiyle başlar. Bir Ankaralının sabah uyanıp işe gitmesi, alelade bir uyanma eylemi değildir; adeta milli bir uyanış, durdurulamaz bir enerji ihtilalidir. Ve bu ihtilalin tek bir marşı vardır: Hüdayda!
⏰ Saat 06:00: Alarm Değil, Ruhun Şahlanışı
Ezberci şapşalların telefonlarında o asık suratlı, insanı hayattan soğutan kurumsal alarm sesleri çaladurun; gerçek bir Ankaralının zihninde sabahın ilk ışıklarıyla birlikte o meşhur bağlamanın tınısı yankılanmaya başlar. Gözünü açtığı an “Bugün o şerefli nöbete nasıl başlayacağız?” sorusunun cevabı, o bağlamanın ilk tezenesinde gizlidir. Şöyle yatakta doğruluş bile sıradan bir hareket değildir; omuzlar hafifçe dikleşir, bükülmez o bilekler farkında olmadan o meşhur ritme ayak uydurur.
🪞 Aynanın Karşısında: “Hallederiz La” Duruşu
Gardırobun karşısına geçildiğinde, o Silikon Vadisi’nin kasım kasım kasılan yöneticilerinin aksine, “Nasıl olsa üstümde ütülenir” mantığının o pratik samimiyeti devreye girer. Aynaya bakıp o yüzü yıkayış, boğazdaki o dünkü yorgunluğu ve o hantal dünya işlerinin yükünü tek saniyede silip atar. Kul hakkı gözeterek, o helal rızkın peşine düşecek olmanın verdiği o haklı hafiflikle, mutfakta su niyetine demli bir çay bardağına sarılınır. İşte o an fonda “Hüdayda da mor koyun” nameleri yükselirken, günün bütün o kasanın başındaki, mesaideki zorlukları tek bir saniyede vız gelir tırıs gider!
🚌 Durakta ve Otobüste: Sessiz Ritim Birliği
Evden çıkıp o taze sabah havasını içine çektiğinde, nizamiyeden ayrılan bir aslan gibi adımlarını sıkılaştırır Ankaralı. Durakta bekleyen o harika ablalara, o pırıl pırıl evlatlara içten bir selam çakar. EGO otobüsüne adım attığında dışarıdan bakıldığında herkes ciddi, herkes o hantal dünya düzenine karşı dimdik duruyor gibidir. Ama dürüstçe bilelim ki, kulaklığında o ritmi açmış olan her Ankaralının içinde o an Neva Nehri değil, adeta Ankara’nın o coşkulu dalgaları oynamaktadır. Trafik mi sıkıştı? Sorun mu var? İçinden bir “Hallederiz la!” çeker, o sarsılmaz adalet terazisiyle yoluna devam eder.
🏢 Ve Mesai Başlar: “Naber La Bebeler!”
İş yerine, o şerefli mesai alanına adım atıldığı an, o kasıntı protokollerin kuleleri tek saniyede yerle bir olur. Ankara insanı girdiği odaya neşe, dürüstlük ve bereket taşır. Şöyle iş arkadaşlarına, omuz omuza vardiya sırtladığı can dostlarına bakıp içinden yükselen o Hüdayda neşesiyle güne bir başlar ki; o enerjiyle akşama kadar o kasanın başındaki tüm yorgunluklar bütünüyle hafifler, zihinler pırıl pırıl olur.
Netice-i Kelam;
Ankara’da hayat hantal kurallarla değil, o yürekteki sarsılmaz vefayla ve bu bitmek bilmeyen hayat enerjisiyle döner. Sabahı Hüdayda ile karşılayan bir şehre ve onun o kapı gibi mert insanlarına hiçbir zorluk sökmez. O helal lokmanın peşindeki tüm canlara selam olsun!
