“Muğlaspor tarih yazdı.” Önce 3. Lig’e çıkıldı, şimdi 2. Lig’de şampiyonluk geldi! Bir hayaldi, gerçek oldu. Bu başarıyı herkes sahiplenmek isteyecek elbet, ama gerçekleri bilen bilir: Bu yürüyüşün altına tek bir isim yazılır — Menaf Kıyanç.
Yıllardır bu şehirden kazandığı her şeyi yine bu şehre verdi. Sahada, tribünde, yönetimde… Her adımda elini taşın altına koydu. Kendi çıkarını değil, Muğlaspor’un yarınını düşündü.
İronik ama gerçek: Menaf Başkan Muğlalı bile değil.
Ama asıl acı olan şu: Bu şehrin “öz evlatları” diye övülenler, yıllarca Muğla için tek bir çivi çakmadı.
Kusura bakmasın kimse… Taş üstüne taş koyamayanlarla, her taşın altına elini sokanlar aynı kefeye konulmaz.
Ben bu takımın BAL Ligi’nde kümede kalmaya çalıştığı günleri unutmadım. O günlerden bugünlere gelmek kolay değil. Hele ki destek görmeden, sırf inatla, azimle, inançla yürümek hiç kolay değil.
Ama işte oldu. Muğlaspor 2. Lig’e çıktı, şampiyon oldu.
Bu bir tesadüf değil.
Bu, şehirden değil; şehir için çalışan bir avuç insanın, başta da Menaf Kıyanç’ın yazdığı gerçek bir başarı öyküsüdür.
Sessiz kalanlara inat, köstek olanlara rağmen yazılmış bir destandır bu.
Bu şampiyonluk kimsenin reklam alanı değil.
Bu, gerçek bir emekçinin, bir futbol sevdalısının, bir Muğlaspor gönüllüsünün şehrin tarihine attığı imzadır.
Ve artık herkes biliyor:
Bu hikâyenin başrolünde kim var.
