Günümüzde birçok yazarın esin kaynağı olan Virginia Woolf, eserlerinde kadın hakları, sınıfsal farklılık, aşk, evlilik ve özgürlük temalarını esas aldı.
Adeline Virginia Woolf, 1882 tarihinde Londra’da dünyaya geldi. Doğduğu yıllarda kadınların ikinci planda kalması nedeniyle hiç okula gönderilmeyen Virginia Woolf, buna rağmen kendini geliştirmeye devam etti.
Virginia Woolf’un yaşamış olduğu 16. YY’da erkekler, kadınların ellerindeki haklarını alarak düşünmelerini ve sorgulamalarını yasaklamışlardı. Bütün bu yüzyıllar boyunca kadınlar erkeği olduğundan iki kat büyük gösteren bir ayna görevi gördüler, büyülü bir aynaydı bu ve müthiş bir yansıtma gücü vardı.
Uygarlığın toplumlarda hangi işe yararlarsa yarasınlar, bütün şiddet ya da kahramanlık eylemlerinde aynalar gereklidir. İşte bu yüzden Napoleon da Mussolini de kadınların erkeklerden aşağı olduğunda bu kadar ısrarcıdırlar, eğer onlar aşağıda olmasalardı kendileri büyüyemezlerdi.
Aynayı parçalamanın yolu, kadının kendini ifade etmeye başlamasıydı. Bütün bu yüzyıllar boyunca kadınlar erkeği olduğundan iki kat büyük gösteren bir ayna görevi gördüler, büyülü bir aynaydı bu ve müthiş bir yansıtma gücü vardı.
İşte Virginia Woolf da tüm bu imkansızlıklara ve zorluklara rağmen, yaşamış olduğu dönemin tutuculuklarının, kendisini engellemesine izin vermedi. Ve tüm bu olumsuzluklara rağmen, geleceğe dair usta kalemiyle müthiş eserler bırakmayı başardı.
Tüm bunların akabinde usta yazar Virginia Woolf’un da yaşamış olduğu karanlık coğrafyasında yaşayan karanlık zihniyetlerine dair ,geleceğe ışık tutan düşünceleri vardı.
Bu düşünceleri ile de gelecekteki nesillere yol göstermeyi başardı.
Virginia Woolf’un dönemine ışık tutan fikirlerini kısaca şunlardı:
“Kadının varlığına katlanamayan zihniyet; elbette onun yazmasına, okumasına, düşünmesine de karşıydı.”
“Para kazanın, kendinize ait ayrı bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!..”
“Kitaplar söz konusu olduğunda ne olursa olsun üzerlerine erdem etiketleri yapıştırmak oldukça zor olacaktır.”
”…Burası çim sahaydı, patika oradaydı. Buradan sadece öğretim üyeleri ve öğrenciler geçebilirdi, benim yerimse çakıl taşlı yoldu.”
”…Bir beyefendi dikildi karşıma, ne yazık ki hanımefendilerin kitaplığa ancak üniversitenin öğretim üyelerinden birinin eşliğinde ya da ellerinde bir tavsiye mektubu varsa girebileceklerini alçak sesle söyledi.”
“İsterseniz kitaplıklarınıza kilit vurun ama zihnimin özgürlüğüne vurabileceğiniz ne bir kilit var ne de sürgü, ne de kapatabileceğiniz bir kapı.”
“Eğer kadınlar da para yapma sanatını öğrenmiş olsalardı, erkekler gibi paralarını kendi cinslerine uygun öğretim üyelikleri, okutmanlıklar tesis edilmesi için bırakmış olsalardı bize bahşedilmiş mesleklerden birinin koruması altında olacağımıza güvenerek, zevkle geçireceğimiz onurlu bir hayatı dört gözle bekleyebilir, araştırmalar yapabilir, yazı yazabilirdik veya eve rahatça saat dört buçukta dönüp birkaç şiir yazabilirdik.”
“…Çünkü bir kere para kazanmaları olanaksızdı, ikinci olarak da mümkün olsaydı bile yasalar onlara kazandıkları parayı kendilerinde tutma hakkı vermiyordu.”
“Dünya erkeğe dediği gibi kadına da istersen yaz, beni hiç ilgilendirmiyor demiyordu. Dünya kaba bir kahkahayla, yazmak mı diyordu. Yazmak senin neyine? “”Kadınların ilk içgüdüleri şiire yönelikti.””En iyi yetiştirilmiş kadınlar zihinleri en uygar olanlardır.””Kitaplar söz konusu olduğunda ne olursa olsun üzerlerine erdem etiketleri yapıştırmak oldukça zor olacaktır.”
(Kendine Ait Bir Oda)
