Daha önce hiç evlenmemiş ve çocuğu olmayan Franz Kafka (1883-1924), bir gün parkta yürürken, en sevdiği oyuncak bebeğini kaybettiği için ağlayan, küçük bir kız çocuğuyla tanışır.
Kafka, minik kıza neden ağladığını sorar. Küçük kız, oyuncak bebeğini kaybettiği için ağladığını söyler. Kafka çocuğu teselli eder ve ona bebeği birlikte, bebeği birlikte aramayı teklif eder. Daha sonra Kafka, kaybolan oyuncak bebeği çocukla birlikte arar. Fakat maalesef bulamaz. Bunun üzerine Franz Kafka, minik kıza eğer isterse ertesi gün onunla, bebeğini aramak için yeniden buluşmayı istediğini söyler. Minik kız, yeni bir umutla bu teklifi kabul eder.
Ertesi gün Franz Kafka ve çocuk, yeniden kaybolan bebeği ararlar fakat yine bulamazlar. Bunun üzerine Kafka, minik kıza kendi ağzından, bebek tarafından yazılmış gibi olan bir mektup verdi.
Mektupta şunlar yazmaktaydı:
“Lütfen ağlama, dünyayı görmek için bir geziye çıktım. Sana maceralarım hakkında yazacağım” diyordu. Böylece, Kafka’nın yaşamının sonuna kadar devam edecek bir hikâye başladı. Kafka küçük kıza, buluştukları her gün bebeğin maceralarının yazılmış olduğu mektupları okur ve akabinde çocuğun çok güzel bulduğu konuşmalar yapardı. Sonunda Kafka, Berlin’e dönmeden önce yeni bir oyuncak bebek satın alır ve küçük kıza bu bebeğin, kendi kaybetmiş olduğu oyuncak bebek olduğunu söyler.
Minik kız yeni bebeği görünce: “Hiç bebeğime benzemiyor, bu bebek” der. Bunun üzerine Kafka, küçük kıza bebeğin yazdığı bir başka mektup daha verir, mektupta: “Seyahatlerim beni değiştirdi “yazar. Bunun üzerine küçük kız, yeni bebeği kucaklar ve onunla mutlu bir şekilde evine gider. Ve bir yıl sonra Kafka ölür. Yıllar sonra, yetişkin bir genç kadın olan kız, bebeğin içinde bir mektup bulur, mektupta şunlar yazmaktadır: “Sevdiğin her şey muhtemelen kaybolacak, ama sonunda sevgi başka bir şekilde geri dönecek.”
