Bu gece aklıma sen geldin çocuk
Yorganın altındaki iki çift göz
Sanki gözleri yerinden çıkacak gibi
Uzun uzun hiç kırpmadan bakardın sağa, sola, şaşkın, ürkek
Çaresizdin be çocuk Neydi o her gece seni uyandıran Neydi o korkuya boğan Karanlık mı çocuk
Oysa ki senin gecelerin hiç kararmazdı Sessizde değildi ki... Camın kenarına sokulmuş Sokak lambasının
İçeri vurduğu o sessiz hıçkırıklarla boğuşan
Tir tir titreyen kadın
Kimdi? Neydi? Neden
Her gece o camın kenarında ağlardı
Kimi beklerdi... Sarılmak isterdim O an koşup Öpmek isterdim
Aklıma Sen Geldin Çocuk
O Ela gözlerinden Akan damlaları silmek İşte o an anlardım aslında Gecenin sessizliğini bozan
O kalabalığın içinde kaybolacaktım yine Geceleri hiç sevmezdin Hep korkardın be çocuk Hayır karanlıktan değil
Senin gecelerin hiç kararmazdı
Sessizde değildi ki kalabalığın çaresizliğinde
Ne yapacağını bilmeden
Sadece korkardın
Oradan oraya savrulup durmaktan.
