Nevşehir’in Acıgöl ilçesine bağlı Kozluca köyünde yaşayan Dede Faruk Efe (58), 46 yıldır fırçasıyla demir yüzeyleri boyuyor.
Sanayide atölyesi bulunan Efe, traktör römorkları, at arabaları ve kamyon kasalarını doğa manzaraları ve çiçek motifleriyle süslüyor.
İlkokuldan mezun olduktan sonra 1980 yılında Nevşehir Sanayi Sitesi’nde reklam ve tabelacılık yapmaya başlayan evli ve 3 çocuk babası Dede Faruk Efe, küçük yaşlardan beri ilgi duyduğu resim sanatını zamanla işine yansıttı. Fırça işçiliğine ağırlık vererek yıllar içinde kendini geliştiren Efe, hem kent merkezindeki atölyesinde hem de talep üzerine gittiği belde ve köylerde römork, at arabası ve kamyon kasalarını hayvan figürleri, doğa manzaraları ve çiçek desenleriyle süslüyor. Efe, meslekte çırak bulamamaktan yakınıyor.
Mesleğimiz Gerçekten Bitmek Üzere
Sağlığı elverdiğince üretmeye devam edeceğini belirten Dede Faruk Efe, "İlkokulu bitirdikten sonra 1980 yılında reklam ve tabelacılıkla işe başladım. Zamanla fırça üzerine ağırlık vererek sanayide traktör römorkları, at arabaları ve kamyon kasalarına resimler çizmeye yöneldim. İlkokul yıllarımdan bu yana resme yeteneğim vardı. Mesleğimiz gerçekten bitmek üzere. Yetiştirdiğim bir iki eleman var. Devletten isteğim, bizim gibi el sanatlarıyla uğraşan ustaların tespit edilmesi ve bu mesleklerin kaybolmaması için çalışma yapılmasıdır. Yaşımız 60'a dayanıyor. Bu mesleğin gelecek nesillere aktarılmasını istiyoruz" dedi.
Üniversitelerde Bile Öğretilmesine Katkı Sunabiliriz
Üniversitelerdeki resim öğretmenlerinin de zaman zaman kendisine danıştığını anlatan Efe "Bazen hocalarımız bizi arayarak, 'Ağabey, bu işi nasıl bu kadar pratik yapıyorsun?' diye soruyor. Ben sanayide usta-çırak ilişkisi içerisinde yetiştim. Bu sayede her alanda resim çizmeyi öğrendik. İsteğimiz, bu tecrübelerimizin değerlendirilmesi. Çıraklık eğitiminde, hatta üniversitelerde bile bu mesleğin öğretilmesine katkı sunabiliriz. Yetkililerden beklentimiz, bizim gibi ustalara sahip çıkılması ve bu mesleğin son bulmamasıdır" diye konuştu.
