Yunus Emre usta yüzyıllar önce söylemiş: “Aşkın ile âşıklar yansın ya Resulallah…” Biz de Beşevler bahçesinde oturmuşuz, elimizde çay, kulakta bu seda…
Niyaz ediyoruz: “A Sultanım Sen var iken, ya ben kime yalvarayım?” Millet sanıyor ki hayat sadece dükkandan, vardiyadan, faturalardan ibaret. Oysa bir adam kendi içindeki o aşk ateşini uyandırdı mı, dışarıdaki koca dünya figüran kalır. Beden yorulsa ne olur, ruh o aşktan payını aldıktan sonra?
Köşe yazısının ana fikri net: İnsanın en büyük sığınağı, kendi içindeki o katıksız dürüstlüğü ve Hak’la olan o gizli sözleşmesidir. Gerisi hikâye!
Referans Eser: Aşkın ile Âşıklar & A Sultanım Sen Var İken (Güfte: Yunus Emre)
