Evlerde çok sık yaşanan ve ilk bakışta masum görünen ancak alttan alta tüm dengeleri bozan bir sahne vardır. Çocuğun bir isteği karşısında anne net bir şekilde hayır der. Çocuk ise hiç vakit kaybetmeden babaya koşar. Baba kıyamaz ve “Tamam, bu seferlik olsun.” diyerek izin verir ya da tam tersi yaşanır.
Böylece farkında olmadan o meşhur roller paylaşılır. Biri kuralları koyan kuralcı polis, diğeri ise her şeye göz yuman sevimli polis olur.
Peki, rol icabı yapılan bu ayrım çocuk gelişimine ve evlilik dengesine gerçekten ne yapıyor?
Çocuk Sınırları Değil Boşlukları Öğrenir
Ebeveynlerin tutarsız olduğu evlerde çocuk sınır kavramını asla öğrenemez. Biri evet derken diğeri hayır dediğinde çocuk, kuralın mantığını anlamak yerine “İstediğimi kime ve nasıl yaptırabilirim?” taktiğini geliştirir.
Bu durum çocuğu kurallara saygı duyan bir birey yapmak yerine ebeveynlerini birbirine karşı kullanmayı öğrenen bir stratejiste dönüştürür.
Ebeveynlerden birinin sürekli kural koyan tarafta kalması, çocukla arasında mesafeli, soğuk ve gergin bir ilişki yaratır. Rahat davranan taraf ise çocuğun gözünde sevimli bir kahraman olur. Ancak bu durum ne kural koyan için adildir ne de izin veren için sağlıklıdır.
Görünmeyen Çatışma: Ebeveyn Yalnızlığı
İyi polis kötü polis rolü sadece çocuğu değil, eşler arasındaki ilişkiyi de içten içe zedeler. Sürekli kötü polis olmak zorunda kalan taraf kendini yalnız, yıpranmış ve anlaşılmamış hisseder.
Diğer taraf ise “Ben sadece çocuğumu mutlu ediyorum.” düşüncesiyle farkında olmadan eşinin otoritesini sarsar. Bir süre sonra bu tablo “Sen çocuğu çok şımartıyorsun.” veya “Sen çocuğa çok baskı yapıyorsun.” kavgalarına dönüşür.
Peki ne yapmalıyız?
Çocuğun yanında asla birbirinizin kararlarını iptal etmeyin. Birinizin verdiği karara katılmıyorsanız bile o an çocuğun önünde tartışmayın ve konuyu baş başa kaldığınızda değerlendirin.
Kural koyarken ve izin verirken ortak bir dil belirleyin. Çocuğa “Annene bir sorayım.” ya da “Babanla bir konuşalım.” mesajı vermek, ebeveynlerin tek bir takım olduğunu net bir şekilde gösterir.
Katı kuralları da eğlenceli anları da tek bir tarafa yüklemeyin. Her iki ebeveyn de hem sınır koyabilmeli hem de çocukla birlikte keyifli vakit geçirebilmeli.
Çocukların ihtiyacı olan şey mükemmel kurallar değil, ebeveynlerinin arkasında durduğu tutarlı, kararlı ve güvenli bir duruştur. İki farklı taraf olmak yerine aynı takımın oyuncuları olabildiğimizde evdeki huzur da çocuğun güven duygusu da kendiliğinden sağlanacaktır.
