Yol insana en çok kendini öğretir

Author: Şule Kaçan

Published:

Last Modified:

Kimse çıktığı yolda aynı kalmaz, yol insanı başkalaştırırmış. Yol dışarıya açılıyor ama ben içime dönüyorum..

Bu seneyle birlikte dolu dolu 2 senelik serüvenim de bitiyor. Buralarda korkarak emin olmadan başladığım bu yolculuğu çok güçlü ve çok emin adımlarla yürüyorum, tamamlamıyorum, yeni başlıyorum.

Öncelikleri değişiyor insanın, kaygılar dönüşüyor, hatta değer verilen şeyler bile başka boyutlara geliyor. “Yolda büyür insan, yolda olgunlaşır” demişlerdi, doğruymuş. Başkası oluyorsun adeta, hataları görüyorsun, görmezden gelmeyi öğreniyorsun, farkına varıyorsun varmamış gibi yapıyorsun ama varıyorsun. Yol derken mesafe değil yol sabır, cesaret ve bence birazda farkında olmak. Karşılaştığımız her zorluk hediyesi oluyor biraz. Sınandık sınanıyoruz, değişiyoruz, olgunlaşıyoruz. Asla yapmam dediğimiz hataları da yaptığımız oluyor, büyük konuşmanın bedelleriyle sınanıyoruz. Seviyoruz seviliyoruz ama çokta üzülüyoruz.

****

Kimseye asla gitmez demiyorum artık mesela gidenin yolu hep açık olsun. Kimseye kırılmadan uzaklaşmayı da öğrendim. Kırgınlıklarım anlatınca geçmedi, iyileştiren de kendim oldum çünkü. Zamanı geliyor kimse olamıyor yanında. Hatta tanıyamıyorsun. Sana senden başkası iyi gelmez lafının haklılığını görüyorum. Kendi sırtını sıvazlayan olmanın verdiği haz güzel ama biraz yoruluyorum. Susmayı becerebildiğim günlerden yazıyorum, güzelmiş buralar kendi halindelik, uzak kalmak ve hayır diyebilmek. Şimdi arkama dönüp baktığımda geçmişi değil de değiştiğimi görebiliyorum.

***

Yolculuk varılacak yerden çok  daha önemliymiş. İnsana en çok kendini öğretirmiş öğrendiklerimizle hazırız. En uzun geceden uzun uzun yazıyorum. Al şu yüklerimizi. Güzelliklerinle, çiçekli yollarınla gel yeni yıl. Sevgiyi getir bize, yeniden öğret çok unutturdular sevmeye cesaret de edemiyoruz artık. Cesaret getir eskisi kadar cesur da değiliz, su serp yüreklerimize inanmak istiyoruz hayal kırıklıklarımız çok fazla. Samimiyeti özledik, samimi insanlara çıkar yollarımızı. Bilemediklerimizi öğret işte. Kabul olmuş dualı günlere şahit et bizi. Hoş gel, lütfen iyi gel…