Tren sesleri

Tren sesleri! Cennet  vatanımızı  baştanbaşa  dolaşan ve doğudan aldığı kokuyu batıya, batıdan aldığı sesleri  doğuya taşıyan güzide aracılar, trenlerimiz.

Her devirde başka, her devirde özel olan ve şarkılara  şiirlere yer etmiş büyük bir sistem. Bugünlerde dahi şarkıcıların kliplerinde sıklıkla trenler ve  raylar  tema olarak  kullanılmakta. Gelecekte de bunun pek değişmeyeceği kanısındayım. Çünkü trenler, kavuşmanın, ayrılığın yani hasretin ve özlemin dilsiz anlatıcılarıdır.

Osmanlı İmparatorluğu’ndan miras kalan birkaç kurumdan birisidir demiryolları. Değişen zamana,  gelişen  teknik  ve teknolojiye  göre  şekilleri,  hızları,  konforları  değişmesine rağmen  temel  de  mantık ve amaç aynıdır, hizmet üretmek.

Malumunuz, Covid-19 Pandemisi sebebiyle geçici olarak seferleri sonlandırılmış olan trenlerimiz  bugünlerde yeniden ülkemizi baştanbaşa arşınlamaktadır. Susmuş ve hareketsiz kalmış garlarımız,  istasyonlarımız yine çocuk sesleriyle, gelip geçenlerle şenleniyor. Kavuşmak  ümidiyle yola çıkanlar, hayatın getirdiği şartlar sebebiyle ayrılık yaşayanları aynı vagonlarda ağırlayıp sevinci, umudu,  hüznü  birlikte  taşıyan trenlerimizin uzun kornaları, ray sesleri, gelişleri ve gidişleriyle yeniden  ve  adeta  canlanan, nefes alan bir  sistem.

Belirlenmiş  saatlerde  başlayan uzun bir maceradır trenlerimiz. Her gün aynı saatte yola düşen  lokomotif ve vagonlar, her seferinde başka sesler, başka nefesler, başka duyguları aynı yolda ve  genellikle aynı hızlarda giderek taşırlar. Kiminin sevinci, kiminin kederi aynı pencereden bakar ve  aynı görüntüyü başka duygularla görürler.

Cumhuriyet tarihimizde trenlerin yeri büyüktür. Hem İstiklâl Mücadelesinde hem de sonrasında  trenlerimiz ülkede  farklı alanlarda  da  hizmet  üretmiştir. Askeriyeden sonra en hızlı iletişim  teknolojisi, gezici  sağlık  ekipleri, gezici kütüphanesiyle trenlerimiz hizmet etmişlerdir. 
Minik dokunuşlar bazen kişilerin yaşamlarında derin etkiler bırakabilmektedir. Bu nedenle gezici  sağlık ekibini taşımak, vagon dolusu kitabı insanlara ulaştırmak bugünün şartlarında çok basit  hatta gereksiz görülebilir. Ancak yokluk zamanında, imkânların olmadığı bir devirde bu hizmetler  çok büyük ve özeldir. Bu nedenledir ki trenlerimiz Anadolu insanında her daim sevinçle karşılanan  vasıtalardır.

Trenler, kültürümüzde yer etmiş önemli bir parçadır. Defalarca şahit olduğum asker  uğurlamalarında çalınan o uzun kornalar bile bu kültürün bir parçasıdır. Duyguyu, düşünceyi  anlatmak ve  o sırada trende olan kişilerin yüreklerine dokunmak hatta tanış olmak, ahbaplık  etmek yine tren yolculuklarının bizlere kazandırdıklarındandır. Benim için bir  yolcu treninin gelişi  ne kadar sevinçliyse, gidişi de o derece  hüzünlüdür. Aynı hissi yaşayan tek ben değilim, çok kişi benzer duyguları yaşamaktadır.

Yeniden yollarda olması ülkemin dağlarını, ovalarını, ormanlarını, şehirlerini, kasabalarını ve köylerini kendi usulünce selamlayarak geçmesi seyri doyumsuz bir  hazdır. Hiç eksilmemesi diliyorum.

Pandemi kısıtlamalarıyla sessizliğe gömülen tarihi Ankara Gar’ında bugünlerde dolaşan kalabalıklar, gelip giden trenler insana huzur veriyor. Yaşadığımızı, hayatın devam ettiğini gösteriyor. Lakin herkes gibi, trenlerimizi de bekleyen  bir tehlike var.  Günbegün artan Koronavirüs vaka sayılarıyla yeniden yaşanması muhtemel kısıtlamalar! Hiç  olmamasını istememize rağmen belki de yeniden ara verilecek tren seferleri!  İnşallah, bu konuda umduğumuzdan daha iyi gelişmeler yaşanır ve Pandemi tehlikesi etkisini yitirir. Çünkü insanımızın trenlere, trenlerimizin de  yolcularına ihtiyacı var. Daha güzel ve sağlıklı günlere, daha güzel seyahatlerle buluşmak, erişmek  dileğiyle efendim, esen kalınız.