Mavi Gözlü Devdi sonsuzluğun güneşi

Bugün, yalnızca bir doğum günü değil; şiirin, direnişin ve insan sevgisinin dünyaya yeniden hatırlatıldığı bir gün.

Nazım Hikmet’in doğduğu bu tarih, edebiyat için bir takvim yaprağından çok daha fazlasıdır.

Nazım, yalnızca dizeler yazmadı; yaşadığı çağın acılarını, umutlarını ve insanın onur mücadelesini kelimelere dönüştürdü. Sürgünlerle, hapislerle geçen ömrüne rağmen kaleminden sevgi hiç eksilmedi. Çünkü onun şiiri, öfkeyle değil; inatçı bir umutla beslendi.

“Mavi gözlü dev” diye anıldı ama aslında asıl büyüklüğü, kalbinin genişliğindeydi. Aşka yazdı, memlekete yazdı, hasrete yazdı… En çok da insana. Bu yüzden şiirleri yalnızca bir dönemin değil, her kuşağın sesi olmayı başardı.

Bugün onu anarken, yalnızca büyük bir şairi değil;

kelimeleriyle hâlâ yolumuzu aydınlatan bir vicdanı da selamlıyoruz.

İyi ki doğdun Nazım Hikmet…

Şiirinle, mavinle ve umudunla hâlâ aramızdasın.

Nazım der ya, “yaşamak şakaya gelmez,”

İşte tam da öyle şimdi;

Onun gülüşünü, anısını, sevgisini

Her nefeste yaşatmak gerek, içtenlikle, derinlikle.

Çünkü giden, tam gitmez aslında,

Bir tebessümde, bir rüzgârda kalır.

Sen yaşadıkça,

O da seninle yaşar, her an, her hatırda!

Nazım Hikmet Ran

Nazım

Sen sonsuzluğu yaşatıyorsun bana.

Sevmenin, aşkın,

hasretin ve vedaların

bu kadar değerli olduğunu

senden öğrendim.

Şiirlerimi, eserlerimi

ve yazılarımı yazarken

bana yol göstericisin.

Seni anlatmak kitaplara sığmaz.

Çünkü sen,

mavi gözlerinle

sonsuzluğun mavisini

yaşatıyorsun… 💙

Meltem Güdemezoğlu 

Sevgi ile, Saygı ile, Sonsuzluk ile…