Korkmaya devam ettikçe

“Korkuyu fethetmek , bilgeliğin başlangıcıdır” der Bertrand Russell. Hayatta en korktuğunuz beş şeyi yazmanızı istesem sizden bunlar neler olurdu?

Korkularıyla yüzleşmeye başladığında görüyor ki insan er ya da geç aslında onların bizlere her birinin bir mesajı var.

Bebekken başladı korku ile eğitim talimi. Sobaya dokunma “cısss” dendi. Köpeği elleme “havlar” dendi. Ellerin mi o zaman caydırmak için “ısırır” dendi. Oraya çıkma “bak düşeceksin!” Yetmedi elde terlik ile kovalayıp bu korkular pekiştirildi. Anne terliği espiriler ile normalleştirilip bilinç altına işlenen itaatler ile adeta zımbalandı.

Korku ile yapmak istediği şeye yönelen çocuk hele bir de “yapmaaa” denmesine rağmen yapıp düştü ise “gördün mü bak ben sana demiştim yapma diye” haklılıklar farkında olmadan her birimizi zehirledi.
Bu zehirler biz büyüdükçe sarmaşık oldu adeta bizleri zehirledi.

Ne acıdır ki ;En SEVDİĞİMİZ YAKINLARIMIZ, EN ÇOK ZEHİRLEYENLERİMİZ OLUR.

Sürekli kısıtlamalar ile neyi yapamayacağımızı söyleyen, uyaran çok olur. Bize öğretilenler yaşamımızın bir parçası oluverir. Alışırız.

“Sana Bir şey diyeceğim yanlış anlama” ile başlayan cümleler aslında kendi gerçekleştiremedikleri ve asla gerçekleştiremeyecekleri şeyleri görüp engelleme çabasıdır.

Eee zaten bunlar ile büyümüş bir nesil isek ne yaparız???
“Benim iyiliğimi düşünüyor” deyip zehirli sarmaşığı bir güzel yeriz ve farkına bile varmadan.
Her zehirin elbette bir panzehiri var ama uzunca yazıp sizi yormak istemem.
İşte hep bu sebepten

Esen Kalınız …😉