Hepimiz birer vedayız aslında

Her an her zaman hepimiz birer vedayız aslında ilk önce uyanırız uykumuzla, daha sonra yatağımızla, hatta çay bardağımızla, kimi zaman kahve fincanıyla, daha sonra sıcacık evimizle, vedalar aslında hep hayatımızın her köşesinde vardır.

Ama en çok kalpte vardır, sevdiğin bir şarkıda şarkının yüreğine işlediğinde ve o şarkının biteceği dakikalara geldiğinde oluşan o hüznü

Sevdiğin bir melodi çarpar içine içine, vurur yüzüne defalarca o soğukluk hissedersin veda vaktini

Aşk’ta vedaya karışır umutta, mutlulukta

Bir şiirle bitirelim yazıyı sevgili okurlar, kendi şiirlerimden umarım beğenirsiniz.

Koy, elini yüreğime bak orada mısın hala

Bastırılmış duyguları mı,

Hapsolmuş umuduma kulak verir misin?

Koy, elini vicdanıma sağır mıyım artık

Konuşsan da, sussan da aynıyım artık acabalarım belkilerim yahut bir kahve kokusu