Elif Yılmaz Göktan ile söyleyişi

Elif Yılmaz Göktan ile ilk gözbebeği olan ve yeni çıkış yapan kitabı “Yarın Çok Uzaktı” hakkında sohbet ettik..

Bu davetimi kabul ettiğiniz için teşekkür ederim. Elif Yılmaz Göktan kimdir?

Adapazarı doğumluyum. Anadolu Üniversitesi, İletişim Bilimleri Fakültesi, Sinema Televizyon bölümünden mezun oldum. Öğrenciyken Atıf Yılmaz ve ekibiyle çalışmaya başlayarak sinemaya adım attım.

Her alanında çalıştığı film setlerinde edindiğim önemli kazanımlardan biri hayata sanatsal bakış açısıdır. “Yolun bu kadar başında ve para kazanma zorunluluğu olan bir çocuk olmasaydım asla bırakmazdım” dediğim sinema sektörünün kalbimde yeri hep ayrıdır ama bu zorunlulukla reklam sektörüne yine Atıf Yılmaz’ın yardımı ile geçiş yaptım.

Reklamın baş döndüren hızıyla senelerce süren bu maceranın sonrasında kurumsal iletişim alanında çalışmaya devam etmekteyim. Zaman zaman çeşitli üniversitelerde misafir öğretim üyesi olarak iletişim ve kariyer dersleri vermekte, artoficailbyhe oluşumu içinde ressamlara iletişim danışmalığı yapmaktayım. Ayrıca 2025 yılında katıldığım ‘5.Oğuz Atay Öykü Yarışması’nda’ Kanat Sesleri isimli öyküsüyle seçki kitabına girmeye hak kazandım

İletişim fakültesi Sinema ve Televizyon bölümünden mezun olduktan sonra; reklam sektöründe çalışmaya başlamışsınız. Reklam sektörü sizin için ne ifade ediyor, zorlukları var mıdır ve bu zorluklar nelerdir?

Sanatsal bakış açım bu sektörde de gelişmeye devam etti. Çalışma hayatında her sektörde insan zorlukla karşılaşıyor. Reklam dünyasının ayrıca bir zorluğu yok. Bir de çok severek çalıştım. Öyle olunca yaşanan zorlukların altından kolaylıkla çıkıyor insan.

Yazarlık yolculuğunuz nasıl başladı ve kendinizi bu yolculukta nasıl keşfettiniz?

Yamayı hep çok sevdim. Kendime mektup yazarak başlayan bu serüven bana hep iyi geldi. Hayatın zorluklarına yazarak direndim diyebilirim. Yazmak beni iyileştiriyor.

Yazmakta zorlandığınız anınız oldu mu? Yazamadığınız zaman kendinizi nasıl hissediyorsunuz ve yazmak için kendinize ait özel bir an var mıdır?

Yazmakta zorlandığım zamanlar oluyor. Öyle durumlarda kitap okuyorum, müzik dinliyorum. Yazmaya çalıştığım hikâyeyi kafamda çevirmeye devam ediyorum. Kendime ait özel bir alanım yok. Her yerde yazıyorum.

Bu edebi yolculuk hayatınıza neler kattı?

Kendimi, duygularımı daha rahat ifade etmeyi öğrendim diyebilirim. Daha önce de belirttiğim gibi yazarken iyileşiyorum.

2025?te 5 . Oğuz Atay Öykü Yarışmasında ‘‘Kanat Sesleri’’ adlı eseriniz Seçki Kitabında yer almasında hak kazanmıştır. Bu sizin için nasıl bir duyguydu? Bizimle paylaşır mısınız?

Roman maraton, hikâye yüz metre koşusu. Hikâye yazmak benim için daha zor. Buna rağmen başarılı olmak beni çok mutlu etti. Ayrıca Oğuz Atay Öykü ödülü olması beni çok onurlandırdı.

Eserinizin adı oldukça dikkat çekici ‘‘Yarın Çok Uzaktı’’ siz mi karar verdiniz?

Kitabı Mario Levi’nin yazı atölyesinde yazdım. Birçok isim buldum. Değerli Hocam Mario Levi her seferinde daha iyisini bulabilirsin dedi. Yarın Çok Uzak ismini söyledim, o da Yarın Çok Uzaktı olsun dedi. Küçük bir dokunuşla büyük bir fark yarattı. Onu her zaman saygı, sevgi, dostluk, özlem ve minnetle anacağım. Öğrettikleriyle, kulaklarımdaki sesiyle bana yol göstermeye devam edecek

Eseriniz ‘‘Yarın Çok Uzaktı’’ konusu nedir? Kısaca anlatır mısınız?

Yitirilen insanlarla ama yitirilmeyen duygularla dolu bir yalnızlığın hikâyesi.

‘‘Yarın Çok Uzaktı’’ nelerden beslendi?

Okuduğum, seyrettiğim her şeyden, tanıdığım tanımadığım belki sadece metroda yüzünü gördüğüm insanlardan, dinlediğim bir müzikten… Kısacası hayattan

Var mı yeni projeleriniz ve planlarınız? Bizimle paylaşır mısınız?

Yeni projelerim var ama bahsetmek için erken. İkinci kitabımın yolda olduğunu söyleyebilirim.