Çocuk olamamış suçlular

Kötülük neden doğar, insan niye suç işler? Çocuk dediğimiz ya da çocuk görünen suçlular nasıl yaşarlar?

Son dönemde suç işleme yaşı çok düştü, acılı ailelerin sayısı artıyor. 15–16 yaşlarındaki ergenlerin girdiği psikoloji nasıl cinayet işleyen birine dönüşüyor? Bence bu çocukların aileleri incelenmeli; şiddet evlerinde var mı, bu çocukla kim ilgileniyor, üzerinde suç aleti taşıdığını biliyorlar mı? Bu çocukların gerçekten bir ailesi var mı?

Dünyaya getirmek yetmiyor; ilgilenip eğitmek, topluma kazandırmak adına emek verdiğimiz yıllar başka bir ailenin emek vermediği bir çocuk tarafından sona erdiriliyor. Çocuklar nasıl bu hale geldi? Sokak çetelerine mi katılıyorlar? Yoksa bozuk psikolojileri, güç göstermeleri onları bir suçluya mı dönüştürüyor?

Birtakım cezalar alacaklar; yeterli mi? Elbette değil. Topluma nasıl kazanacaklar, suç dosyaları devam edecek mi? ABD devletinde suç işleyen, birini öldürmüş bir çocuk ömür boyu hapis cezası alabiliyor ve yetişkin olarak yargılanıyor. Bu doğru mudur, tartışılır; ama yaptırım caydırıcı olabilir. Amacımız gençleri suçlu bireylere dönüştürmemek, masum çocukları kaybetmemek.

Çocuğunu yok yere kaybeden bir annenin acısını nasıl yok edebilirsiniz? Hangi ceza onu mutlu edebilir? Tüm bunların çözümü eğitim, ilgili aile bireyleri. Çocuklarınızı takip edin; arkadaşları kim, kimlerle takılıyor? Evde şiddet gören çocuk, dışarıda içindeki öfkesini bastırmak ve güçlü görünmek için şiddet saçar. Dayak ve şiddet maalesef çözüm değildir. İlgi, sevgi, mutsuzluğun sebebi araştırılmalı; meşguliyetler ile çocuklarımızı yardımsever, ahlaklı bireylere dönüştürmeliyiz.

Her suçlu bir gün çocuktu dediğimiz cümlenin yerini çocuk suçlular almasın.