27.2 C
Ankara
27.3 C
İstanbul
28 C
İzmir
Perşembe, Ağustos 5, 2021
Diğer
    Ana SayfaYazarlarCenaze evinde yemek dağıtımı!

    Cenaze evinde yemek dağıtımı!

    Avatar of mir murat demir
    Mir Murat Demirhttps://haberton.com
    1966 yılın da Elazığ da dünyaya geldi, hayatının çocukluk ve gençlik yıllarını bu şehir de tamamladı. Bir süre İstanbul merkezli Elazığ da perakende satış şubeleri olan TEMO Elektronik Tic. San. Ltd. Şti’ de yedek parça ticareti yaptı. Sonra ki yıllarda Ankara da kısa bir süre bulunduktan sonra Bursa otomotiv yan sanayi fabrikaların da yöneticilik ve üretim planlama müdürlüğü yaptı. 2008 yılında emekli oldu. Sosyal ve politik hayata müdahil olma hali devam etmektedir.

    Son Dakika Haberleri

    Halk olarak toplu yaşıyoruz, hayatlarımıza adapte edilmiş çokça uygulama, hareket, tavır, tarzlar vardır ki, birisi de cenaze evinde yemek dağıtımı.

    Bir evden ölü çıkmışsa defin sonrası günlerce sürecek yemek servisi, dağıtımı uygulaması yapılır. Bu bahsedilen yemek dağıtımı önceleri sadece kırsal bölgelerimizde var iken son yıllarda şehirdeki yaşantımızın da bir parçası, uygulaması haline geldi. Çokluk yapınca aklen uygun bulmayanlarda bu davranış şekline tabii oldular. Evden büyükanne, büyükbaba, anne, baba, evin bir ferdi ölmüş ve toprağa verilmiş ise akabinde günlerce sürecek, eve taziye, başsağlığı dilemek maksadıyla gelen her ziyaretçiye yemek ikramı yapılmakta.

    Yemek ikramı ya da yemek dağıtımının inancımıza göre mi, örf, adet, gelenek göreneklerimize göre mi, akla ve kültürümüze uygun bir saptaması olduğu için mi, neden yapılıyor, muamma. Ölen ölmüştür, ölüme çare yok, kalan yakınları, sevenleri, ailenin diğer fertlerinin acısını paylaşmak, yalnız kalmadıklarını hissettirmek manalı cenaze evleri çokça ziyaretçiyle dolar taşar, etik olan da insani olan da böyledir. Cenaze evine çok uzak olanlar bazısı ikinci gün bazısı üçüncü gün gelirler, merhumun yakınlarına başsağlığı dileklerini, taziyelerini söylerler. Bu ziyarette ki yemek ikramı, yemek dağıtımı neden yapılır, kim, kimler bu kadar acı ve üzüntü içinde bu ikramla alakadar olur, uğraşır, tam bir bilinmezlik, muamma.

    Ortak yazılı ve dijital medya şöyle anlatmış cenaze yemeklerini; Türklere Ait Bir Gelenek: Cenaze Evinde Neden Yemek Dağıtılır? Ve üstelik bunu cenazesi olan aileler, ya da merhumun yakınları yapmaz. Millet olarak ne kadar düşünceli ne kadar naif insanlar olduğumuzu bir kez daha anlıyoruz. Bu olayı araştırırken çok güzel bir anıya denk geldik öncelikle sizinle bunu paylaşmak istiyoruz.

    “Genelde cenaze sahiplerinin dağıtmadığı yemeklerdir” “Babam öldüğünde ben ve bütün kardeşlerim hastanedeydik. Yakın akrabalar ve haberi duyanlar da geldi. Sonra cenaze morga indirildi. Biz dışarı çıktık. Baktık ki mahallede boş bir dükkân vardı; orası tutulmuş, sandalyeler gönderilmiş. Erkekler için taziye evi olarak hazırlanmış, hatta semaver falan da hazırlanmış. Kadınlar bizim eve gitmiş; evi temizleyip, çeki düzen vermiş.

    Cenaze evinde yemek dağıtımı!
    Cenaze evinde yemek dağıtımı!

    Kadınlar için hazırlık yapılmış. Tabii cenaze işlemleri ile ilgili biri belediyeye gitmiş, diğeri hastane içinde koşturmaya başlamış. Biz döndük dükkâna taziyeleri kabul etmek için. Aradan bir saat geçmedi öğle yemeği olarak pide ayran geldi. Abim sipariş vermiş diye düşünürken, gelip bana kaç para tuttu, zorlama kendini para var bende dedi. O ara sorduk ki, bir akraba söylemiş. Sonraki 3 gün boyunca öğle, akşam yemekleri için birileri gelip, söz vermeyin kimseye ben hazırlattım zaten dedi. Evde de durum aynıydı. Gelenler yemek getiriyor, yapıyor veya organize edip taziye evinden getirtiyordu.

    Cenaze zamanı dostlar kendini belli ediyor. Sessizce, belli etmeden tüm işleri yapıyorlar zaten…” Geleneğin başlangıcı nereden geliyor? Önceden de cenaze evine yemek götürülürdü, sebebi ise cenaze evinde ateş yakılmaz geleneği idi. Hatta çay bile demlenmezdi, komşular demliklerle çay getirirlerdi. Taziyeye gidenler de mutlaka paketle çay veya şeker götürürlerdi.

    Zamanla bu gelenek cenaze sahibinin bir yükümlülüğüne dönüştü tabii.

    Acı günde yalnız bırakmayan dostları aç bırakmamak için dağıtılır. Cenaze evinde toplanan uzak-yakın akrabalara, eşe dosta, konu komşuya yemek vermektir. Çoğu zaman ev yemeği değil de, pide ve ayran şeklindedir. Bu insanlar, genellikle akşama kadar süren cenaze öncesi başsağlığı dilenmesi, cenaze töreni ve defin işlemleri süresince bir şey yemezler. Yapılan ikram, acı günde yalnız bırakmayan dostları aç bırakmamak içindir.

    Komşular muhakkak evlerde yemek pişirir

    Komşular, cenaze dolayısıyla yemek yapmak hatta yemek yemek bile akıllarına gelmeyecek acısı taze olan cenaze evinde, yemekler yaparak hem gelenleri doyurur hem de ev sahibini yemek yemeye zorlarlarmış…

    On yıllar öncesinde köy de, kasaba da, mahalle de biri hayatını kaybettiğinde doğal olarak çevre köylerden, uzak mahallelerden şehirlerden de taziye için gelenler olur, yolun uzunluğu, yorgunluk ve açlık bir sorun olarak görülürmüş. Cenaze sahibi imkânları dâhilinde dışarıdan gelenlere yemek ikramında bulunup ya da bulunulması imkânını sağlıyormuş ki, günün ve imkânların yetersizliği ile kötü bir uygulama değildir diye düşünüyorum. Günümüz de ise bu uygulamanın devamına, gösteriş ve nispet oluştururcasına abartmaya gerek var mı? Bu uygulamanın devşirilerek bir mecburiyetmiş gibi tüm cenaze evlerine ve tüm insanlara yaygınlaştırılmasına, yapmayanın, eksik, yetersiz yapanın da bir kusur işlemiş gibi algılanmasını toplumumuzun ezberciliğine, tekrarcılık ve desinler diye hareket etme tavrına cehaletin başka bir boyutu diye yorum getiriyorum.

    Haber Bültenimize Abone Ol

    En son haberler, teklifler ve özel duyurulardan haberdar olmak için.

    Çok Okunan Kategoriler

    Güncel Haberler