TRY - Türk Lirası
EUR
15,2895
USD
13,4703
GBP
18,3557
CNY
2,1234
-9.3 C
Ankara
2.3 C
İstanbul
-0.2 C
İzmir
20 Ocak 2022, Perşembe
Diğer
    Ana SayfaYazarlarBir uzaklıktan hiç bu kadar nefret etmemiştim...

    Bir uzaklıktan hiç bu kadar nefret etmemiştim…

    Avatar of züleyha palo
    Züleyha Palohttps://haberton.com/
    Züleyha Palo 1983 Erzurum doğumlu, Kendinin farkına vardığından beri kitap okuyor Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümü’nünden mezun oldu ve şuan öğretmenlik yapıyor.

    Haftanın Öne Çıkanları

    Bir uzaklıktan hiç bu kadar nefret etmemiştim… Üzerinde sayfalarca yazılabilecek bu cümle…

    Şehir yalnızlıklarını çok iyi bilirim, en kalabalık yalnızlıklardır onlar… Binlerce surat dolaşır durur şehrin sokaklarında; kaderlerini, çilelerini, maskelerini takmış anlamlarını kaybetmiş tedirgin insanlar… Hep tedirgin… Çocuklar başka ama; avuçlarıyla ışık taşırlar yarına… Umut kokar oyunları; bir de bakışları var… Delici, yıkıcı, sorgulatan… İnsana kendini sorgulatan bakışlar yarın adına… Bu mevsimde mahallenin sokakları bomboş, çocuk cıvıltıları duvarların arkasında, özledim… Artık bakkalda akşam telaşı da yok, pahalılık mı ne?…

    Fakültedeki mesaimi tamamlamış eve dönüyorum; yürüyorum uzayıp giden bembeyaz yolda. Aşık Veysel’in uzun ince yolundayım diye bir felsefi düşünüş başlatmışken içten içe bir genç yaklaşıyor yanıma. Abla diyor telefonunu kullanabilir miyim? Koskoca dekana abla demesi… Ama ben hiç mesele yapmıyorum kelimeleri. Nasılsa artık fakültede değil, abla olacak yerdeyim demek ki diye düşünüyorum.

    Tabi, diyorum gence. Telefonu veriyor ve rahat olması için yan tarafa dönüyorum. Ama bir türlü konuşmaya başlayamıyor. Bir problem mi var diye sorarken titreyen parmaklarını görüyorum gencin. İsmini öğrenebilir miyim diye soruyorum kibarca. Asaf benim ismim abla diyor. Asaf neden titriyor parmakların diye sormak istiyorum. Ben sormadan o açılıyor hemen.

    İzmir’den geldim ben, iletişim fakültesi ikinci sınıf öğrencisiyim. Hafızamı yokluyorum hemen girmiş miydim dersine diye ama dekan olalı dört yıl olmak üzere, tanımıyorum çocuğu.

    Düşüncelerimden sıyrılıyor ve lütfen devam et diyorum. Önce telefon tuşlarını kullanmaya çalışıyor tekrar. Bir türlü beceremiyor. Anlıyorum, endişeli… Ben sana yardım edeyim mi diye soruyorum. Utangaç ve mahcup tabi, lütfen diyor. Alıyorum telefonu ve söylediği rakamları tuşluyorum. Karşı tarafın telefonu çalmaya başlayınca gence uzatıyorum telefonu. Uzun süre bekletiyor kulağında, cevap alamayınca endişe ile gözlerime bakıyor.

    Tamam diyorum, tekrar deneriz, demek ki aradığın her kimse şu an telefona cevap veremiyor. Ama bu Asaf için çok basit olmamalı ki annem…diyor. Anlıyorum hemen, annesini arıyor. Çok soğuk diyor Asaf. Evet diyorum, soğuktur bu şehir. Hayır diyor Asaf, çok soğuk yalnızlık ve çaresizlik… Lütfen bir kez daha arayabilir miyim? Tabi diyorum. Arıyor ve yine cevap alamıyor. Bir kez de ben demiyorum, cevap yok…

    Annem hasta. Yaklaşık bir saattir farklı kişilerden aramama rağmen ulaşamıyorum anneme. Bir uzaklıktan hiç bu kadar nefret etmemiştim, diyor… Üzerinde sayfalarca yazılabilecek bu cümle ruhumda fırtınalar estiriyor, belli etmiyorum. O arada tekrar arıyorum hasta anneyi, cevap yok. Endişeleniyorum…

    Hadi gel, bize gidelim diyorum. Olur mu diye soran gözlerle bakınca çekinmene gerek yok diyorum. On beş dakikalık yürüyüşten sonra eve varıyoruz. Kızım Handan il dışında kampta, eşim ise bir toplantıya katılacağını söylemişti.

    Bomboş eve girince önce soğuk bir hava çarpıyor yüzlerimize, şimdi ısınır diyorum. Oldum olası beceremedim yemek yapmayı ve hemen her zamanki pizzacıdan iki pizza söylüyorum. Ne içersin diye sorunca zahmet oluyor diyor Asaf. Kızar gibi bakıyorum, ayran diyor. Mutfakta siparişi verirken tekrar arıyorum gencin annesini ve bir bayan cevap veriyor telefona.

    Ah, merhaba. Asaf’ın annesisiniz değil mi, diyorum. Hayır diyor, ben hemşireyim ve Azize Hanım’ı az önce kaybettik… Ve o cümleyi bir de ben kuruyorum, bir uzaklıktan hiç bu kadar nefret etmemiştim… Salona dönerken siparişler geliyor ve ben Asaf karnını doyuruncaya kadar hiçbir şey söylemiyorum ona. İçimde bir felaket saklıyorken yutuyorum lokmalarımı. Nasıl söylenir ki böyle bir şey? Umudun azalıp çaresizliğin çoğaldığı yerdeyim… Oradayım, lanet bir yerde, yani namlunun ucu ya da kuyunun dibinde olmaktan öte bir yerde… Karşımda gencecik bir çocuk ve ben az sonra ona annesinin öldüğünü söyleyeceğim. Uzun ince bir yolun cilveleri…

    Pizzasını bitiriyor Asaf. Çay içer misin diye soracakken lütfen bir kez daha arasak diyor hemen. Anlıyorum, kaçış yok. Açıklamalıyım. Oturduğum sandalyeden kalkıyor ve yanına gidiyorum. Elini tutmaya çalışırken anlıyor hemen. Ne oldu anneme? Anneme ne oldu? Ben okuduğun iletişim fakültesinin dekanıyım diye dikkatini dağıtmaya çalışsam da Asaf çoktan ağlamaya başlıyor. Başın sağ olsun diyor ve uzun süre sarılıp ağlamasına izin veriyorum…

    Asaf’ı otogardan İzmir’e yolcu edip eve dönüyorum. Otogar yakın ve ben yürüyorum yine uzun ince o yolu. Bir köşe başını dönerken çöpü karıştıran bir ihtiyar… Yürüyorum… Az ilerde mendil satmaya çalışan iki çocuk, birisinin önünde bir tartı…İş öğreniyor geleceğin gençleri okullarda, pardon sokaklarda…

    Yürüyorum, bir köşe başında bir dilenci, kucağında bir çocuk, çocuk…. Yürüyorum, az ilerde, bir tezgâhın başında ellerini ısıtmaya çalışan bir adam… Yürüyorum, bir köşe başında limon satan bir genç, genç… Yürüyemeyeceğim artık nerde ise… Adımlarım birbirine dolaşıyor, sokaklar ve köşe başlarında uzayıp gidiyor gece…

    Umut, bir doymazın elinde… Ve içten içe eyvah diyorum… Şehir yalnızlıklarını iyi bilirim, kalabalık yalnızlıkları, yalnız kalabalıkları… İşte bu seyrettiklerim yalnız kalabalıklar, sorgulamayı ve umuduna sahip çıkmayı unutmuş kalabalıklar… Bu kentte ve kim bilir daha kaç kent ve kaç ülkede?… Asaf’ın bir telefonu yoktu belki son kez anneciğinin sesini duyabilmek için… Yoktu ve ben bir yokluktan hiç bu kadar nefret etmemiştim…

    Haber Bültenimize Abone Ol

    En son haberler, teklifler ve özel duyurulardan haberdar olmak için.

    Çok Okunan Kategoriler

    Güncel Haberler

    İlgili Haberler