Asla affetme

Asla affetme, çünkü ben affetmem. Kimi neyi niçin affetmeliyiz neden affetmeliyim. Neden affetmelisiniz.

Her ne kadar sözcük anlamı bireyin kendisini inciten başka bir bireye, duruma ya da topluma karşı duyduğu öfke, nefret, kin gibi olumsuz duyguları bırakıp anlayış, şefkat, kabul gibi daha olumlu duygulara yönelmesi olsa da benim için affetmek Allah’a mahsustur. Bırakın Allah affetsin.

Kimi neyi niçin affetmeliyiz neden affetmeliyim. Neden affetmelisiniz

İnsanların yasamış olduğu vicdan kaldırmayan adaletsiz bir dünyada ön görülen Töreye kurban giden kocası tarafından öldürülen kadın düşmanlarını mi affetmeliyiz. Sokağa atılan çocukların ailelerini mi, ya dilendirilen çocuklar Tecavüze uğrayan kadınların hatta hayvanların canilerini söylemiyorum bile.

Ev baktığımda sapıklık yapan emlakçıyı mi affetmeliyim, Sırf kendi işi yürüsün diye üç kurusa çalıştığım etimden otumdan kemiğimden yararlanan patronumu mu affedeyim. Kız doğdum diye beni beşikten alıp fırlatan babamı mi affetmeliyim 5 yaşında çantasından para aldım diye sobada ellerimi yakan annemi mi affedeyim. Ben Affetmiyorum. Sizde affetmeyin

Siz aç yatarken karnı tok olanlar soğuktan titrerken sıcak döşekte yatanlar. Ey insancıklar. Kışın botumu yaz geldiğinde babet yapıp giydiğimde, okul karnemi almak için sokaktan adam çevirip dayım olurumsun dediğimde, sokakta hala dilenen çocukları gördüğünüzde neredeydiniz. Ya siz bir soba bir yatak bomboş evde hastalıktan ölürken yanınızda olmayan dostlarınız nerde, yoksa kahve sefasında veya sinemaya giderken mi yanınızda, hey gidi insanlar insancıklar bazen bir tek cümleye muhtaç olursunuz bir telefonda alo denmesine bir özleme bir sevgiye, evlatlarınızın sizi gelip görmesine.. eşiniz aldatır affedersiniz dostunuz sırtınızdan vurur affedersiniz hırsız paranızı çalar ev arkadasınız eşyalarınızı alıp götürür yine de akıllanmaz affedersiniz. Affederiz.

Aslında duyduğumuz kin öfke değil, bize yapılan yanlışları haksızlıkları kötü duygularla biz yaşıyorken başkalarının yaşamamış olması. Yaşamış olmak.. Hepimiz acı çekmiş gülmüş ağlamış insanlar değilmiyiz. Siz affediyorsunuz da peki sizin yaptığınız hataları affeden var mı?

Tabi bazılarımız şöylede düşünüyor affedeyim ruhum arinsin affetmek büyüklüktür özgürlüktür. Affetmek duygusu çok gelişmiş kasaba gibidir o yüzden özgürlüğünüz için başkalarını affetmeye gerek yoktur. Şunu unutmayın ki affedersiniz ama unutmazsınız. Belleğinizde hep kalır ve hatırlatır.